Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός
Να ξέρεις ότι όταν θα σε πλησιάσουν θα έχουν ντυθεί με το δέρμα του λιονταριού, αλλά ύαινες θα παραμένουν στο βάθος της ψυχής τους.
Μπορεί το χέρι να σου προτείνουν για να σε φιλέψουν από το βιός τους, όμως ληστρικά θα αποζητούν να ρουφήξουν από το είναι σου γιατί έτσι ξέρουν να ζουν.
Μην ξεγελαστείς αν με τη μορφή του ταύρου σου δείξουν ότι μπορούν να σαρώσουν τα πάντα και έτσι σε παρασύρουν στο χορό τους.
Δεν θα είναι χορός ελεύθερος που θα σε απογειώσει.
Κλεισμένοι καθώς είναι μέσα στην προσωπική τους αρένα, φιλοδοξούν να σε οδηγήσουν σε φαύλα όνειρα ώστε δίπλα τους εσύ να μαλακώνεις τις πληγές των κεντρισμάτων που τους δημιουργούνται από την ματαιόδοξη εγωπάθειά τους.
Είναι γλυκιά στην αρχή η επαφή με αυτά τα πλάσματα.
Έχουν δύναμη και γνώση σε αυτό που κάνουν, επειδή με αυτόν τον τρόπο γνωρίζουν να επιβιώνουν τέλεια.
Θέλει πείρα και γνώση για να τους πάρεις μυρωδιά. Μια κουβέντα που θα πουν η οποία όμως δεν θα ταιριάζει με το γενικό παρουσιαστικό, ένα χέρι που θα είναι αδρανές και παγωμένο, δυο μάτια που δεν θα καθρεφτίζουν τίποτα, από τέτοιες μικρές λεπτομέρειες θα τους αναγνωρίσεις.
Σκιές είναι, καθώς χειραγωγούν μέσα από τη μομφή που τρέφουν για όλους τους άλλους ενώ παράλληλα με γλυκόλογα ζαχαρώνουν την ύπαρξή σου. Είναι αυτές οι ενεργειακές ρουφήχτρες που αν μείνουν για πολύ καιρό κοντά σου, αισθάνεσαι άδειος και κενός.
Και οι σχέσεις που δημιουργούν, είναι από νωρίς πολύ τοξικές.
