Γράφει ο Ανώνυμος
Ιδανικά, αξίες, πάθος, νεύρο, τσαμπουκά.. έμαθα να πορεύομαι με αυτά στη ζωή μου.
Έμαθα ότι τα λόγια όταν τα λες μέσα από την ψυχή σου, όταν εννοείς την κάθε λέξη, την κάθε οξεία, είναι δυνατότερα από κάθε συμβόλαιο.
Όταν ανατριχιάζεις σε κάποιες λέξεις, όταν δακρύζεις λέγοντας τες, όταν κλείνεις ασυναίσθητα τα μάτια και μετά τ’ ανοίγεις για να κοιτάξεις τον απέναντι σου με όλο σου το είναι, ο κόσμος όλος σταματά για να σε θαυμάσει.
Ποτέ όμως τα λόγια δε πιάνουν τόπο χωρίς ανάλογο ακροατή. Απλά ταξιδεύουν στο πουθενά.
Χρειάζεται ο σωστός άνθρωπος να τ’ ακούσει. Να τα τσιμεντώσει. Να ανατριχιάσει μαζί σου. Να πιστέψει.
Να κάνει τον ψίθυρο βροντή. Την αλήθεια σου κατακλυσμό. Να ισοπεδώσει μαζί σου κάθε εμπόδιο. Κι όταν βρεθεί αυτός ο άνθρωπος.
Όταν ο τσαμπουκάς σου, το θάρρος σου, η αλήθεια σου και το όραμα σου βρει συνοδοιπόρο, τότε μαζί θα γίνετε θρύλοι.
Είτε κοντά ο ένας στον άλλο, είτε μακριά. Θα γίνετε ήρωες. Παραμύθι. Σαν αυτά με τους ιππότες και τις πριγκίπισσες. Σαν τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Γιατί τότε, τα λόγια σου θα γίνουν λόγια σας. Και θα ηχούν για πάντα. Απο στόμα σε στόμα. Θα γίνουν ιστορία. Θα γίνουν ιδανικό. Και που ξέρεις;
Μπορεί κάποτε να τα χρησιμοποιήσουν κι άλλοι ήρωες.
Αλλά όπου κι αν είσαι, θα ξέρεις.. ότι ο θρύλος που δημιούργησες είναι δικός σου!
