Γράφε η Κέλλυ Μπόζα.
Χρειάζεται να βρίσκεις χρόνο για ότι αγαπάς!
Ναι το ξέρω… πιέζεσαι, τρέχεις, αγχώνεσαι.
Τρέχεις να προλάβεις το χρόνο, κοιτάς συνεχώς το ρολόι στο χέρι σου, πανικοβάλλεσαι να τα βολέψεις όλα.
Και τι γίνεται όταν θα τρέχεις να προλάβεις τη ζωή σου;
Να προλάβεις να σώσεις τα θέλω σου, αυτά που γεμίζουν το ”μέσα” σου, που σε κάνουν να χαμογελάς;
Στο ρολόι της ζωής, με το μεγάλο επιβλητικό καντράν, οι δείκτες γυρνούν με φοβερή ταχύτητα.
Πότε ήσουν έφηβος και έπαιζες στις αλάνες, πότε έγινες πατέρας/μάνα, πότε ακούς μια παιδική φωνούλα να σε λέει παππού/γιαγιά.
Ο χρόνος κυλάει σαν χαλασμένη βρύση.
Και πρέπει να κάνουμε κάτι για να τον αξιοποιήσουμε σωστά.
Ή μάλλον επειδή δεν μ’αρέσουν τα ”πρέπει”… ας το πούμε αλλιώς.
Είναι όμορφο να ξυπνάς το πρωί με ένα χαμόγελο. Είναι όμορφο να πηγαίνεις στη δουλειά σου και να χαίρεσαι…ή έστω να μην σιχτιρίζεις.
Να βρίσκεις χρόνο γι αυτό τον καφέ που τόσο θες με την κολλητή σου.
Να βγεις για ένα ποτό με ένα αγαπημένο σου πρόσωπο. Και τι πιο σημαντικό από το να κλέψεις χρόνο για εσένα.
Για μια ειλικρινή συζήτηση με τον εαυτό σου.
Τα δυο σας.
Χωρίς παρεμβολές, τρίτους,”πρέπει”.
Να απογυμνωθείς από αυτό που “γίνεσαι” για να ευχαριστήσεις τους άλλους και να κάνεις βουτιά στη ψυχή σου.
Πόσο θαυμάζω ανθρώπους που άσπρισαν τα μαλλιά τους και μιλούν για μια ευτυχισμένη ζωή που έζησαν,για μια ζωή που έκαναν ακριβώς αυτό που ήθελαν χωρίς υπερβολές και πολυτέλειες.
Που αγάπησαν βαθιά τον εαυτό τους και γι αυτό αγαπήθηκαν και απ’ τους άλλους.
Τι σε ευχαριστεί παιδί μου;
Μια βόλτα στο πάρκο μετά την βροχή να μυρίζεις το βρεγμένο γρασίδι;
ΚΑΝΕ ΤΟ!
Περίπατο κάποιο βράδυ δίπλα στη θάλασσα;
ΚΑΝΕ ΤΟ! Τι περιμένεις;
Περιμένεις να γίνουν απωθημένα και να σε πνίγουν τα βράδια;
Γιατί να μετανιώσεις για πράγματα που δεν τόλμησες να κάνεις με την δικαιολογία ότι ”δεν έχεις χρόνο”.
Έχεις 24 ώρες την μέρα, 7 μέρες τη εβδομάδα, 365 μέρες τον χρόνο.
Βόλεψε τα θέλω σου κάπου. Σου είναι τόσο δύσκολο;
Πιστεύω ότι αξίζεις αυτή την πολυτέλεια του να απολαύσεις μια δική σου στιγμή… μοναδική σαν εσένα.
Μας έπνιξαν τα απωθημένα και τα ”θα”, τα ”άστο για αύριο” και τα ”θέλω αλλά δεν προλαβαίνω”.
Είναι δυνατόν να μην προλαβαίνεις να ζήσεις τη ζωή σου, τη μια και μοναδική ευκαιρία που σου δόθηκε να υπάρξεις σε αυτόν τον κόσμο ως ξεχωριστή και μοναδική οντότητα;
Μοίρασε την τράπουλα σωστά και ξεκίνα το παιχνίδι απ την αρχή.
ΝΑΙ! Προλαβαίνεις ακόμη.
LoveLetters
