Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Στον τσακωμό φαίνεται η σχέση, στην διαφωνία, στην παρεξήγηση και στην ένταση. Κι όχι όταν όλα είναι μέλι γάλα.
Σε εκείνη την φάση που θα κάνεις την ένταση μάθημα ωφέλιμο.
Σε εκείνη την στιγμή που βράζει το αίμα σου, αλλά δεν ξεχνάς ποιος είναι ο άνθρωπό σου και τι έχει κάνει για σένα και για εσάς.
Σε εκείνη την ζόρικη κατάσταση που σε πιάνει το γαμώτο από τον λαιμό, μα αυτό το γαμώτο δεν είναι ικανό για να ανοίξεις την πόρτα και να φύγεις. Είναι ικανό να την κλειδώσεις την πόρτα και να είστε κι οι δυο μέσα στο σπίτι για να βρεθεί ο τρόπος και να λήξει όμορφα στο τέλος.
Εκεί φαίνεται το πόσο δυνατή ή αδύνατη είναι μια σχέση, στον τσακωμό!
Όταν θα πάρεις τον χρόνο που χρειάζεσαι και η κατάληξη θα είναι, “γαμώτο αυτό πρέπει πάση θυσία να το φτιάξουμε. Αυτό δεν μας κάνει καλό. Αυτό μας διαλύει”.
Όταν μετά από τον φυσιολογικό κι ανθρώπινο θυμό σου, αλλάξει το συναίσθημα και τελικά γίνει στεναχώρια. Στεναχώρια γιατί δεν έχεις βρει ακόμη την λύση στο όποιο πρόβλημα, που τόσο την χρειάζεσαι.
Στεναχώρια γιατί δεν το αντέχεις να είστε έτσι, να γίνεστε σκατά.
Στεναχώρια γιατί αντέδρασες άσχημα και πλήγωσες, έστω και άθελα σου, τον σύντροφο σου.
Όταν μετά από τον τσακωμό, πάρεις τον χρόνο σου, σκεφτείς, καταλαγιάσεις. Κι ύστερα σταθείς απέναντι από τον άνθρωπό σου, λέγοντάς του, “ό,τι έγινε έγινε, κάτσε κάτω τώρα για να το συζητήσουμε”.
Όταν παρά τα όποια νεύρα σου, το βράδυ πας στο κρεβάτι σας να κοιμηθείς μαζί του. Έστω κι αμίλητος, έστω και με τις πλάτες σας γυρισμένες, έστω και αν εκείνος δείχνει βαρύς.
Όταν μετά την ένταση, έχεις πάντα την διάθεση να κάνεις στην άκρη τον εγωισμό σου και να δεχτείς την συγνώμη του και να του καταθέσεις την δική σου συγνώμη, με αμφίδρομη ειλικρίνεια.
Όταν μετά από την διαφωνία σας, όσο έντονη κι αν είναι αυτή, έχεις πάντα την διάθεση να τον ακούσεις και να τον καταλάβεις, να του δώσεις και να του ζητήσεις μια αγκαλιά για να μπούνε όλα στην θέση τους.
Στον τσακωμό φαίνεται η σχέση φίλε μου.
Στις γέφυρες που χτίζεις.
Στα δύσκολα, μένω για να τα βρούμε, κι όχι στα εύκολα φευγιά σου.
Στην κατανόηση και στην αποδοχή του λάθους.
Στην νίκη του μαζί και της αγάπης κι όχι νίκη του εγωισμού.
Τσακώνονται τα ζευγάρια βλάκες μου, διαφωνούνε, έχουνε άσχημες μέρες και στιγμές κόντρας, δεν είναι παιδική χαρά οι σχέσεις. Όμως ζευγάρια είναι μόνο αν μένουνε, κι όχι όταν φεύγουνε, αν λύνουνε, κι όχι όταν τα παρατάνε, αν φτιάχνουνε εν τέλει ό,τι πάει να χαλάσει, κι όχι όταν το πετάνε.
Ναι;
