Γράφει η Κική Γ.
Μην τρελαίνεσαι, μην τα βάζεις με τη μοίρα σου και μην πέφτεις στα πατώματα.
Εσύ εξακολουθείς να τον θέλεις. Εσύ εξακολουθείς να τον κυνηγάς. Κάνεις σχέδια, όνειρα, πλάθεις ιστορίες με το μυαλό σου. Το οδηγείς σε ρομαντικούς χώρους με αναμμένο τζάκι, χαμηλό φωτισμό, κόκκινα κεριά, σατέν σεντόνια, κολονάτα ποτήρια με μεθυστικό κρασί, τραγούδια ερωτικά. Όλα ιδανικά και εσύ έτοιμη να ζήσεις τον μεγάλο έρωτα. Αυτόν που ποτέ ο συγκεκριμένος δεν σου έδωσε απλόχερα. Ίσως κάποια ψίχουλα.
Ο χρόνος περνά, το ενδιαφέρον σου μεγαλώνει και πεισμώνεις, και ανταπόκριση δεν υπάρχει. Σκέφτεσαι πώς αλλιώς να το διαχειριστείς, πιάνεις το ένα σχέδιο, αφήνεις το άλλο. Αποτέλεσμα κανένα. Θέλεις ο έρωτας, θέλεις ο πληγωμένος σου εγωισμός, σ’ έχουν τυφλώσει και δεν μπορείς να σκεφτείς με λογική και φοράς παρωπίδες.
Αφού δεν ανταποκρίνεται, γιατί δεν το βλέπεις ως σημάδι, ως προειδοποίηση; Ξεχνάς ακόμη και πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Πολλές φορές το σύμπαν συνωμοτεί και θέλει να μας προστατέψει, να μας λυτρώσει, να μας σώσει.
Αυτός που κυνηγάς, που θεοποιείς και ηρωοποιείς, είναι ένας νάρκισσος, εγωιστής, βολεψάκιας, αχάριστος και αχόρταγος. Αν σε εκτιμούσε, θα σε κρατούσε όταν σ’ είχε. Δεν το έκανε όμως. Δεν το έκανε με καμία μέχρι τώρα. Το αρρωστημένο του μυαλό δεν έχει ίαση. Παίζει παντού και όπως μπορεί, έτσι απλά για τη «φάση».
Ευτυχισμένη και τυχερή εσύ που γλίτωσες, δυστυχισμένη αυτή που τώρα κοροϊδεύει και ανέχεται την ξεφτίλα και το κέρατο.
Πάρ’ το χαμπάρι με απλά λόγια. Δεν έχεις αυτό το ρεμάλι που θέλεις, γιατί σου αξίζει κάποιος καλύτερος.
Ξύπνα επιτέλους!
