Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου
Κάναμε όσα λάθη μπορούν να κάνουν δυο άνθρωποι για να καταστρέψουν μια σχέση, κι ακόμα είμαστε εδώ.
Σε βάφτισα εχθρό μου και με βάφτισες καταστροφή σου, μήπως και βάλουμε αρκετά εμπόδια μεταξύ μας και δεν ξαναγυρίσουμε σε εκείνο το “μαζί” που σε εμάς είναι συνώνυμο της καταστροφής.
Να μαστε πάλι εδώ.
Απέναντι ο ένας από τον άλλο.
Να σε κοιτώ και να με κοιτάς.
Και τώρα τι;
Ποιος θα κάνει το πρώτο βήμα;
Ποιος θα πάρει την ευθύνη για την επόμενη επιστροφή;
Ποιος θα χρεωθεί την επόμενη καταστροφή;
“Μου έλειψες”.
Δυο λέξεις, ξεστομισμένες σχεδόν ταυτόχρονα, έτσι που να μην ξεχωρίζει ποιος το είπε πρώτος.
Μαζί θα την πάρουμε την ευθύνη για τούτη την καταστροφή.
“Μου χρωστάς…”
Δυο λέξεις ακόμα, τελευταίες πριν χαθούμε στο φιλί. Πριν καούμε, άλλη μια φορά.
Μέχρι την επόμενη φορά..
