Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Ο Σούπερμαν μεγάλωσε, έφτασε πια 51.
Ο Σούπερμαν ξενέρωσε πολύ, και δεν είναι που δεν μπορεί, είναι που δεν θέλει. Δεν είναι σας λέω που τον πήρανε τα χρόνια, είναι που επιτέλους έβαλε μυαλό.
Ο Σούπερμαν απόκαμε, δεν γουστάρει πια άλλους ηρωισμούς. Δεν βάζει άλλο πλάτη για ανθρωπάκια που του γύρισαν την πλάτη. Δεν έχει καμία όρεξη να σώζει άσωστους. Δεν αξίζει τον κόπο να κάνει πλέον πράγματα για ανθρώπους, που είναι πράγματα κενά κι όχι άνθρωποι.
Πόνεσε το κορμάκι του βρε ηλίθιοι να κουβαλάει άψυχα κουφάρια.
Πιαστήκανε τα χέρια του να σηκώνει συνέχεια βάρη άλλων, κι οι άλλοι να έχουνε τα χέρια τους στην τσέπη.
Πρηστήκανε τα πόδια του να τρέχει και να μην φτάνει, κι εσείς να μου είστε αραχτοί και λάιτ.
Του ήρθε αηδία να εισπράττει μόνο αχρηστία κι ούτε ένα, έστω και για τους τύπους βρε αδερφέ, ευχαριστώ.
Ο Σούπερμαν μεγάλωσε, έγινε κανονικός μεσήλικας κι έβαλε μυαλό. Κατάλαβε επιτέλους, πως ήρθε η ώρα να γίνει ο ήρωας του παραμελημένου του εαυτού. Πως σωτηρία χρειάζεται η δικιά του η ψυχή που του την βγάλατε από την μύτη, κι όχι των άψυχων που υπήρχαν χρόνια γύρω του.
Και κάπως έτσι, το πήρε απόφαση να παραμείνει ένας Σούπερμαν επιλεκτικός και μυστικός, για κάτι λίγους μοναχά, κι όχι για τους σωρούς.
Κάπως έτσι, πήρε την Σουπεργούμαν του, έριξε ένα φάσκελο στους τόσους και τόσους ανίκανους, και τελικά, αυτός με την καλή του βρήκαν μια ήσυχη γωνία για να τυπώσουνε οι δυο τους. Όχι από δειλία, από αηδία!
Ρε ο Σούπερμαν μεγάλωσε σας λέω, σας έγραψε κι αυτός στα αρχίδια του, μιμούμενος την συμπεριφορά σας και την πάγια τακτική σας τόσων χρόνων, κι είπε ένα μεγάλο “άντε γαμηθείτε”, οριστικά και αμετάκλητα!
Τώρα μαλάκες μου, βουλιάξτε ελεύθερα, πέστε όσο θέλετε, φάτε τα μούτρα σας. Ο Σούπερμαν πάντως δεν θα έρθει όπως έρχονταν παλιά…
Τώρα, είναι μονόδρομος ο δρόμος σας, σωθείτε μόνοι σας ή κόψτε τον λαιμό σας!
