Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Oι άνθρωποι που έφυγαν χωρίς να εξηγήσουν ποτέ το γιατί είναι αυτοί που κουράστηκαν. Συγκεκριμένα, κουράστηκαν ψυχικά, να εξηγούν, να διαφωνούν, να πληγώνονται.
Θα εκφράσουν τα μικρά παράπονα που έχουν προς το πρόσωπό σου και το πώς αισθάνονται από τη συμπεριφορά σου. Άλλες φορές όταν εντοπίσουν κάτι κακό που έκανες εις βάρος τους δε θα σου πουν το παραμικρό. Περιμένουν αν θα επαναληφθεί. Διότι αν κάτι λάθος γίνεται κατ’ εξακολούθηση, δεν είναι λάθος, είναι επιλογή. Μια συνειδητή επιλογή, η οποία δεν δικαιολογείται.
Δεν θα μπουν στην διαδικασία να εκφράσουν την απογοήτευσή που αισθάνονται. Γνωρίζουν πως η όλη διαδικασία θα τους φθείρει ψυχολογικά γιατί θα οδηγήσει σε διαπληκτισμό. Εξάλλου οι κακές συνειδητές επιλογές γίνονται από ανθρώπους χωρίς ειλικρίνεια, αξιοπρέπεια και φιλότιμο. Αξίζει τον κόπο; Όχι βέβαια.
Έτσι θα φύγουν χωρίς απολύτως καμία εξήγηση. Ξέρουν πως η αντίθετη πλευρά κατά βάθος γνωρίζει την αιτία. «Και να μην την γνωρίζει, θα αλλάξει κάτι;», σκέφτονται. Όχι βέβαια. Έτσι έχουν μάθει και έτσι θα συνεχίσουν να συμπεριφέρονται.
Γιατί πολύ απλά ο άνθρωπος δεν αλλάζει, απλώς αποκαλύπτεται. Εμείς όμως οφείλουμε να χτίζουμε τείχη όποτε χρειάζεται για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.
