Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Οι μεγάλοι έρωτες αγάπη μου δε χάνονται ποτέ. Δε φυλακίζονται δεν εξημερώνονται δε ζουν κρυφά ή από συμφέρον. Οι μεγάλοι έρωτες αγάπη μου γεννήθηκαν για να συναντηθούν. Να ξεγελάσουν για λίγο το καιρό και ύστερα να ανταμωθούν και πάλι.
Οι μεγάλοι έρωτες φωνάζουν από μακριά. Ξεχωρίζουν στο πλήθος, ανάμεσα σε χιλιάδες εκείνοι είναι ο ένας, ο παντοτινός. Ακτινοβολούν αγάπη, φως και μυρίζουν ελπίδα για να πάνε παρακάτω.
Είναι ζωντανοί, όμορφοι, μοναδικοί με έναν έρωτα φωτιά και μια ανάσα που τη κρατούν μέχρι το τέλος. Είναι σπάνιοι, εκδηλωτικοί, ενδιαφέρον και ευτυχισμένοι. Είναι λυτρωτικοί, αλλιώτικοι, διαφορετικοί. Σκορπούν το φως και τη ζωντάνια σε ένα κόσμο μουντό και άχρωμο.
Αυτοί οι έρωτες αγάπη μου δε πεθαίνουν, και αν κοιμηθούν κρυφά για λίγο να ξεκουραστούν, είναι για να μπορέσουν να κοροϊδέψουν για λίγο το καιρό μέχρι να ξανά γεννηθούν.
