Γράφει η Μαργαρίτα Ζερβού
Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου. Μην αφήσεις να σε παρασύρουν εκείνες οι στιγμές που μοιάζουν ζεστές αλλά είναι κρύες. Ξέρεις ποιες λέω… εκείνες τις αγκαλιές που κρατάνε τόσο όσο, χωρίς να αφήνουν σημάδι. Τα φιλιά που δεν έχουν γεύση, που είναι πιο άδεια κι από τις υποσχέσεις τους. Τους έρωτες που μοιάζουν με όνειρο, αλλά στην πραγματικότητα είναι δανεικές στιγμές από κάποιον άλλον.
Μείνε μακριά από ανθρώπους που δίνουν, μόνο για να πάρουν πίσω. Που μοιράζουν ψίχουλα τρυφερότητας, και τα βαφτίζουν αγάπη. Δεν είναι. Δεν μπορεί να είναι. Αγάπη σημαίνει να γεμίζεις το κενό του άλλου χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Ξέρεις τι αξίζεις; Μια αγκαλιά που να σε κρατάει σαν να είσαι ολόκληρος κόσμος. Ένα φιλί που να μιλάει περισσότερο από τα λόγια. Έναν έρωτα που δεν ζητάει την άδεια να μείνει, αλλά εισβάλλει στη ζωή σου με πάθος και αλήθεια. Έναν άνθρωπο που δεν διστάζει να πει «εγώ είμαι εδώ», χωρίς αλλά, χωρίς ίσως.
Οι «δήθεν» δεν θα σου δώσουν ποτέ τίποτα αληθινό. Θα σου κλέψουν χρόνο, ενέργεια, στιγμές που θα μπορούσες να δώσεις σε κάποιον που το αξίζει. Και, πίστεψέ με, εκεί έξω υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ξέρουν να αγαπούν, να νιώθουν, να δίνουν ολόψυχα.
Μην φοβάσαι να περιμένεις. Είναι καλύτερα να είσαι μόνος, παρά να γεμίζεις τη ζωή σου με ψεύτικες αγκαλιές και δανεικούς έρωτες. Γιατί, στο τέλος, αυτό που μένει, είναι μόνο η αλήθεια. Και αυτή την αλήθεια αξίζεις.
