Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Μαθαίνοντας τον εαυτό μας όλο και πιο βαθιά, κάνοντας ειρήνη και αποδοχή μέσα μας με αυτόν, ανακαλύπτουμε, πως η βαθιά ανάγκη για επικοινωνία και σύνδεση δεν είναι πια αρκετή
και πως.. υπάρχει ακόμα ένα επίπεδο, αυτό της διαφάνειας..
Λέμε να είμαστε αληθινοί, γνήσιοι, αυθεντικοί.. μα σκέψου λίγο..
Νιώσε λίγο την λέξη διαφάνεια.
Όπως το διαυγές νερό στην θάλασσα αφήνει τους κόκκους της άμμου να φανούν.
Διαφάνεια..
Πάμε πέρα από τον φόβο του να μην προδοθούμε ξανά, να μην πληγωθούμε..
Οραματιζόμενος την λέξη αυτή.. τί βλέπεις;
Τί νιώθεις;
Διαφάνεια όχι σαν πληγή μα σαν επιλογή να ζούμε την ζωή μας πια.
Να επικοινωνούμε, να υπάρχουμε, να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε από κατάσταση διαφάνειας.
Και ξέρεις κάτι;
Δεν είναι τόσο ιδεατό όσο ακούγεται, γιατί αν ξεκινήσουμε πρώτα σε εμάς να λέμε ολόκληρη την αλήθεια μας, να μαλακώνουμε.. κι ύστερα, να αφηνόμαστε με πλήρη αποδοχή του εαυτού μας να πέφτουν οι μάσκες..
Τότε.. ήδη ζούμε διάφανα για μας,
αφού μη κρύβοντας τίποτα από εμάς, δεν έχουμε να κρύψουμε πια τίποτα
κι από τους άλλους…
Κοίτα που μπορούμε να ζήσουμε από βαθιά αξία και όχι μόνο από άμυνα τελικά…
Κι όλα, όπως πάντα.. να ξεκινάνε από εμάς.
Αναζητώντας την τελειότητα στις σχέσεις μας;
Φυσικά και όχι.
Μόνο μια βαθιά μορφή οικειότητας, που γεννιέται μέσα μας, γαλουχείται για μας κι όταν πλέον έχει ωριμάσει, ανοίγουμε συνείδηση, νου, χέρια, σώμα καρδιά, να την προσφέρουμε και στους σημαντικούς μας άλλους.
Δεν κερδίζουμε τίποτα άλλο πιο όμορφο και πιο βαθύ σε αυτήν την ζωή άλλωστε, από το να μπορούμε να μοιραζόμαστε..
Παρουσία, αλήθεια και αγάπη.
