Γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά
Κι όταν ήρθες ένιωσα όλα όσα υποτίθεται έπρεπε να νιώσω. Ότι βρήκα το..άλλο μου μισό, ότι απέκτησε άλλο νόημα η ζωή μου κι ότι ηρεμώ και δένω επιτέλους άγκυρα. Όλα κούμπωσαν σωστά κι υπέροχα κι άρχισα να ζω το.. παραμύθι μου.
Προφανώς έδωσα όλο μου το χρόνο και το είναι επενδύοντας σε κάτι αληθινό κι ιδανικό. Προφανέστερα, σε τέτοιες περιπτώσεις οι άμυνες είναι ” να’ χαμε να λέγαμε” και ..προφανέστατα δε φαντάζεσαι πλέον τη ζωή σου δίχως αυτόν τον άνθρωπο κι όσα έχεις μαζί του.
Απόλυτα φυσιολογικό, κατανοητό, σεβαστό και πολλά ακόμη. Απλά ερχ η στιγμή που η ζωή σου αποδεικνύει το αντίθετο κι εγώ δεν αποτέλεσα εξαίρεση.
Ε ναι λοιπόν.. Δεν το φανταζόμουν αλλά.. μπορώ χωρίς εσένα να ζήσω!
Όχι εύκολα στην αρχή για να είμαστε ειλικρινείς. Όχι ανώδυνα και οπωσδήποτε όχι με σίγουρα βήματα ή αισιοδοξία. Όμως η ουσία είναι οτι αφού χρειάστηκε- μακάρι να μη χρειαζόταν- τα κατάφερα.
Κι αυτό με καθιστά νικήτρια έχοντας δικαίωμα να είμαι περήφανη για μένα. Δεν ισχυρίζομαι ότι δε θα κουβαλάει κάποιος έπειτα μια ακόμη βαριά αποσκευή. Λέω μόνο ότι είναι εφικτό να αρχίσεις ξανά. Να ξεπεράσεις κάποιον κι όσα έζησες αλλά κυρίως να εγκαταλείψεις το.. όνειρο.
Γιατί κακά τα ψέματα, αλλά πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι αυτό το όνειρο πονάει κι όχι ένας άνθρωπος που αποδείχτηκε ότι δεν ήταν ο κατάλληλος, ίσως δεν ταίριαξες ή στάθηκε λίγος ή.. χίλια δυο. Οι προσδοκίες πονάνε. Ο χρόνος και η ψυχή που χάρισες.
Κι όμως.. μπορείς να έχεις όχι απλά ζωή χωρίς αυτά, αλλά και καλύτερη και πιο όμορφη ακόμη και καθημερινότητα. Γιατί σε όλα τα υπόλοιπα, βάλε και τη δύναμη της συνήθειας που μοιάζει ανυπέρβλητη ενίοτε μα δεν είναι, πίστεψέ με.
Ναι.. δεν το γνώριζα αλλά ζω χωρίς εσένα. Δεν το επιθυμούσα αλλά είμαι μια χαρά και χωρίς εσένα γιατί ξέρεις ποιο είναι σημαντικότερο; Να είμαι εγώ καλά. Να είμαι καλά με μένα και να έχω αν μη τι άλλο γαλήνη.
Να μπορώ να ονειρεύομαι αδιάκοπα, να προσπαθώ για αυτά τα όνειρα δίχως επίκριση, ενοχές ή βάρη που δε μου αναλογούν. Είμαι καλύτερα σε μια καινούρια ζωή που δε σε συμπεριλαμβάνει γιατί δε στριμώχνομαι ούτε κάνω εκπτώσεις που κοστίζουν.
Δε χρειάζομαι κανέναν για να είμαι ολοκληρωμένη ή χαρούμενη αν δεν είναι αυτός που μου αξίζει. Ζω χωρίς εσένα που ήσουν η προτεραιότητα γιατί αποφάσισα πως μου αρμόζει να έχω εμένα προτεραιότητα.
Δε το φανταζόμουν αλλά.. μπορώ χωρίς εσένα να ζήσω! Και δεν το λες κι άσχημα…
