Γράφει η Γεώρα
Απομακρύνεσαι, μου λες. Και εγώ σε κοιτάζω χωρίς όμως να σε βλέπω. Και αυτό με φοβίζει ακόμα πιο πολύ.
Έχω τάσεις φυγής από ότι αγαπάω. Τρέχω μακριά σου για να σωθώ. Για να σωθώ από εμένα. Απομακρύνομαι από εσένα και με ματώνω. Καμία ισορροπία σε ότι νιώθω. Δεν το κάνω επίτηδες. Φοβάμαι τον πόνο. Τον πόνο που νιώθεις όταν αποφασίζεις να αφεθείς.
Είδες πολλά. Σε άφησα να δεις το μέσα μου. Δέθηκα μαζί σου με έναν περίεργο τρόπο και αυτό είναι που με κάνει να τρέχω μακριά σου. Δεν μπορώ να ελέγξω αυτή την έλξη και στο τέλος θα με αποτελειώσεις.
Έχω τάσεις φυγής από ότι αγαπάω, μα κουράστηκα να μη μπορώ να σε αγγίζω. Μα φοβάμαι το κόψιμο και το σημάδι που αφήνει το συναίσθημα.
Δεν απομακρύνομαι. Τρέχω! Τρέχω με ρυθμούς τρελούς από σημάδια που δημιουργεί το πάθος. Απλά έλα. Έλα ένα βράδυ. Ένα βράδυ αδιάφορο και πάρε με μία αγκαλιά. Μία αγκαλιά που να ενώσει όλα τα κομμάτια μου. Μία που να μου κόψει την ανάσα.
Μη με αφήνεις να φεύγω από εσένα. Μη με αφήνεις να με νικάω. Όχι αυτή τη φορά! Είδες εμένα, με ξέρεις, μη φοβηθείς να έρθεις. Κάνε με να σταματήσω να τρέχω μακριά από ότι αγαπάω. Δώσε μου μία αγκαλιά για να αντέξω. Να με αντέξω! Μη με αφήνεις να νικάω! Όχι αυτή τη φορά! Κράτα με κοντά σε ότι αγαπάω. Κράτα με κοντά σου!
Μη με αφήσεις να σε αφήσω, μη με αφήσεις να με νικήσω.
Μη με αφήσεις να φύγω από εσένα.
Μη νικηθείς από εμένα!
Μη με αφήσεις να νικήσω!
