Γράφει η Αστέρω
Αν δεν μπορείς να δεις την κατάσταση από τη μεριά του άλλου, το παιχνίδι είναι χαμένο. Δεν έχει σημασία πόσο δίκιο πιστεύεις ότι έχεις, πόσο δυνατά το φωνάζεις, πόσες αποδείξεις κουβαλάς. Αν δεν μπεις για λίγο στα παπούτσια του άλλου, απλώς παίζεις ένα παιχνίδι που μόνο εσύ νομίζεις ότι κερδίζεις.
Θες να είσαι ο απόλυτος, ο σωστός, ο “έχω πάντα δίκιο”; Γούστο σου και καπέλο σου. Αλλά όταν θα κάτσει η σκόνη και κοιταχτείς στον καθρέφτη, σκέψου τι έκανες για να αποδείξεις αυτό που είσαι. Όχι τι είπες. Όχι τι περίμενες. Τι έκανες. Πράξεις. Αυτές μιλάνε. Αυτές μετράνε. Αν βρεις να έχεις κάνει κάτι και σε έχουν αδικήσει, τότε έλα να μιλήσουμε. Από λόγια έχουμε μπουκώσει.
Θες να είσαι ο αδικημένος κι αυτός που δεν του φέρθηκαν σωστά; Να είσαι. Δικαίωμά σου. Αλλά η αλήθεια δε χτίζεται με αίσθημα θυματοποίησης. Ο απολογισμός των πράξεων δείχνει πάντα άλλα αποτελέσματα. Εκεί, στη σκληρή πραγματικότητα, δεν έχεις να κρυφτείς πίσω από “είπα” και “νόμιζα”. Έχεις μόνο ό,τι έκανες ή δεν έκανες.
Στις ανθρώπινες σχέσεις, το να έχεις δίκιο δε σημαίνει τίποτα αν το χρησιμοποιείς σαν όπλο κι όχι σαν γέφυρα. Αυτογνωσία δεν είναι να ξέρεις απλά ποιος είσαι, αλλά να αναγνωρίζεις πώς οι πράξεις σου -ή η έλλειψη αυτών- επηρεάζουν τους άλλους. Η ευθύνη δεν είναι κάτι που φορτώνεις στους άλλους. Eίναι κάτι που αναλαμβάνεις.
Οπότε, πριν πεις ξανά ότι σε αδίκησαν, αναρωτήσου. Εσύ τι έκανες; Αναρωτήσου αν πραγματικά προσπάθησες να αλλάξεις την κατάσταση ή αν περίμενες απλώς από τους άλλους να καταλάβουν. Η ευθύνη δεν είναι κάτι που χαρίζεται ή ανατίθεται, αλλά κάτι που κατακτάται με τις πράξεις μας.
Κάθε σχέση, φιλική, επαγγελματική ή ερωτική, απαιτεί κατανόηση και διάθεση για ουσιαστική επικοινωνία. Δεν αρκεί να ζητάμε κατανόηση, πρέπει και να τη δίνουμε. Δεν αρκεί να θέλουμε να μας ακούν, πρέπει κι εμείς να ακούμε. Στην τελική, ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη δε χτίζονται με απαιτήσεις αλλά με συνέπεια και πράξεις.
Δε λέω πως είναι εύκολο. Δε λέω πως πάντα έχεις τη δύναμη να το κάνεις. Αλλά αν δεν αναλαμβάνεις καμία ευθύνη, αν το μόνο που σε νοιάζει είναι να δικαιωθείς, τότε τι σχέση χτίζεις πραγματικά; Ίσως να είναι ώρα να δεις τις καταστάσεις διαφορετικά. Ίσως να είναι ώρα να αφήσεις λίγο τον εγωισμό και να ρωτήσεις τον εαυτό σου “Μήπως έχω κι εγώ μερίδιο ευθύνης;” Αν η απάντηση είναι ναι, τότε ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Ξεκίνα να το διορθώσεις. Όχι με λόγια, αλλά με πράξεις.
