Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
“Το θυμάμαι”. Η ερωτικότερη φράση που μπορεί να σου πει κάποιος.
Το “θυμάμαι” σημαίνει “σε πρόσεχα”, “σου έδινα σημασία”.
Δεν είναι το “σ’ αγαπώ” που μένει χαραγμένο στη μνήμη. Δεν είναι οι μεγάλες δηλώσεις και οι βαρύγδουπες υποσχέσεις. Είναι εκείνο το απλό, καθημερινό “το θυμάμαι” που κάνει την καρδιά να αναπηδάει. Γιατί μέσα σε δύο λέξεις, κρύβεται όλη η ουσία.
“Το θυμάμαι” σημαίνει ότι ήσουν εκεί όταν μιλούσα. Όταν ξεφούρνιζα ιστορίες και μοιραζόμουν σκέψεις, ακόμα κι όταν πίστευα ότι απλώς κουβέντιαζα για να περάσει η ώρα. Σημαίνει ότι κάθε μικρή λεπτομέρεια, κάθε χαζή ατάκα, κάθε αδέξια κίνηση δεν πέρασε απαρατήρητη.
Είναι εκείνο το “θυμάμαι” που σου λέει πως, όταν γέλασες με εκείνο το ανόητο αστείο, κάποιος ήταν εκεί και το αποθήκευσε στη μνήμη του. Που, όταν σου ανέφεραν τον αγαπημένο σου καφέ και σου τον έφεραν χωρίς να χρειαστεί να ζητήσεις, ήξερες πως κάποιος είχε προσέξει το παραμικρό.
Δεν είναι δεδομένο να σε θυμούνται. Οι περισσότεροι άνθρωποι περνάνε βιαστικά από τη ζωή μας, χωρίς να σταθούν, χωρίς να κρατήσουν τίποτα από εμάς. Όμως εκείνος που σου λέει “το θυμάμαι”, σου λέει στην ουσία “ήσουν σημαντικός για μένα”.
Κι αυτό είναι έρωτας. Να θυμάσαι τι αγαπάει ο άλλος και τι τον ενοχλεί. Να ξέρεις πώς του αρέσει ο καφές του, ποιο τραγούδι τον κάνει να χαμογελάει και ποιο τον ρίχνει στα πατώματα. Να θυμάσαι εκείνη τη μέρα που ήταν χάλια και να τον κρατάς αγκαλιά χωρίς να ρωτάς πολλά.
Και αν με ρωτάς, ναι, αυτό είναι το πιο ερωτικό πράγμα που μπορεί να σου πει κάποιος. Γιατί στην πραγματικότητα σου λέει “σε πρόσεχα, σου έδινα σημασία, ήσουν κάτι παραπάνω από μια απλή παρουσία στη ζωή μου”.
Όταν κάποιος σε κοιτάει και σου λέει “το θυμάμαι”, είναι σαν να σου δίνει πίσω όλες τις μικρές στιγμές που νόμιζες πως χάθηκαν. Και τότε καταλαβαίνεις ότι ήσουν σημαντικός. Ότι δεν ήσουν απλώς μια παρένθεση σε μια βιαστική καθημερινότητα.
Να το εκτιμάς αυτό το “θυμάμαι”. Είναι σπάνιο.
Γιατί το να σε αγαπούν είναι όμορφο, αλλά το να σε θυμούνται, αυτό είναι μαγικό.
