Γράφει η Μαριάννα Βασιλείου
Θα ήθελα πολύ να ζω, να αγαπώ και να ελπίζω.
Να είμαι εκεί στα ταξίδια που κάνει το μυαλό, να μην σκορπίζομαι άλλο.
Θα ήθελα πολύ να μπορούσα να κλείσω τη λέξη “αγάπη” μέσα στη χούφτα μου.
Μαζί με όλους τους αγαπημένους που στέκονται τώρα μακριά.
Γιατί δε μπορεί αληθινά να μας χωρίσει ένας ξαφνικός απρόσκλητος κι αλλοπρόσαλλος θάνατος.
Μόνο να μας πληγώσει για λίγο, προσωρινά.
Η αγάπη πάντα κερδίζει στα σημεία.
Νικάει τη θνητότητα των ανθρώπων.
Νικάει όλες τις πληγές και θρέφει παντοτινά μες τις ψυχές μας τα πρόσωπα των αγαπημένων.
Η αναγέννηση ανθίζει σαν την άνοιξη κι ανοίγει όλα της τα φύλλα,
Εκεί που το φως νικάει στο σκοτάδι.
Η αγάπη είναι κάτι σα θρησκεία, είναι η απόλυτη πίστη στη ζωή.
Όταν αγαπάει ο άνθρωπος, μερεύουν τα μέσα του.
Νικιούνται όλα τα θεριά κι όλοι δαίμονες ξεστρατίζουν.
Κάθε φορά που χάνετε κάποιον που αγαπήσατε πολύ,
Να θυμάστε ότι κι αυτός ο ανήφορος κατήφορος θα φέρει.
Η πραγματική αγαλλίαση του ανθρώπου επιστρέφει όταν αφού θρηνήσει και πενθήσει….
Βρει και πάλι ένα λόγο να φυτέψει στη ψυχή του το σπόρο της ελπίδας.
Στο κάτω κάτω οι άνθρωποι μας θα ζουν πάντα μέσα από τα τραγούδια, τις εικόνες
Και την οσμή που άφησαν στη ψυχή μας.
Μη φοβάστε τον ανταριασμένο ουρανό, έχει πια φεγγάρι
Κι όσο η ζωή προχωρά, ο άνθρωπος οφείλει να τη παίρνει στο κατόπι.
Γιατί αν την αφήσεις τη ζωή να φύγει, είναι άπιστη ερωμένη
Και εύκολα θα γυρίσει τη πλάτη.
Πίστεψε σ’ αυτήν και ζήσε το ταξίδι ως το τέλος.
Μη μιζεριάζεις, Μόνο ζήσε!
Και μη ματαιοπονείς.
Κάνε ό,τι μαλακία θες, μόνο μην πεις τάχα πως δεν έζησες.
Ζήσε απόψε για όλους εκείνους που δεν είναι εδώ.
Αυτή είναι η ευλογία αυτού που μένει, να μπορεί να υπερασπίζεται τα δικαιώματα,
Όσων έφυγαν.
Να μπορεί να υπερασπίζεται με πάθος και τα δικαιώματα του δικού του εαυτού.
Αν το καταλάβουμε αυτό…
Αν καταλάβουμε όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα για τα οποία αξίζει να ζούμε..
Ίσως κάποια στιγμή να καταλάβουμε τι είναι αυτό το μικρό πραγματάκι που λέγεται ευτυχία..
Ίσως κάποια στιγμή καταλάβουμε πως η αλήθεια βρίσκεται εκεί που η ψυχή παντρεύεται, με την μικρή νεράιδα ευγνωμοσύνη για όλα της έδωσε.
Σ’ αυτό το δύσκολο δρόμο προς την αυτογνωσία!
