Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου
Εγώ για σένα είπες κάποτε πως θα θυσιαζόμουνα..
Άραγε τι εννοούσες; Άραγε τι είδους θυσίες χρειάζεται η αγάπη; Μήπως η αγάπη τελικά είναι συνώνυμο της θυσίας;
Η ιστορία, η εμπειρία και τα κατά επανάληψη λάθη έχουν δείξει πως στην αγάπη, στην αληθινή αγάπη, χρειάζεται να θυσιάσεις και μερικά από τα προσωπικά σου θέλω. Το λάθος μας είναι ωστόσο ότι δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε πως το νούμερο ένα προσωπικό μας θέλω στην αγάπη είναι το πρόσωπο που ερωτευτήκαμε. Γιατί ο έρωτας πέρα από ανάγκη είναι και επιλογή, μια επιλογή συνειδητή που αποκαλύπτει το τι μας μάθανε για την αγάπη. Ο σύντροφος ή η σύντροφος λοιπόν που επιλέγεις είναι καθρέφτης σε όλα εκείνα που ζητάς να λάβεις από την αγάπη.
Εγώ, για σένα. Τι θα πει εγώ για σένα; Εγώ για σένα αν με ρωτούσαν έχω κάνει καθετί αντίθετο από όλα εκείνα που δεν θα ήθελα ποτέ ξανά να μου κάνουν. Εγώ για σένα έχω κλάψει και έχω μετανιώσει για όλα εκείνα που δεν ήθελα να ξανά δω σε έμενα, χάρις εσένα. Εγώ για σένα έχω βάλει σε δεύτερη μοίρα και μια και δυο φορές εμένα, γιατί δεν πίστεψα όσο θα έπρεπε και όταν θα έπρεπε σε εμένα.
Εγώ, για εμένα; Μήπως τελικά τα πάντα γίνονται με κίνητρο τον εαυτό μας; Εγώ για εσένα αγάπη μου μεγάλωσα, μεγαλώνοντας παράλληλα και εμένα. Εγώ για σένα έκατσα και έμαθα τι θα πει εγώ για σένα. Εγώ για σένα πάλεψα να μάθω τι θα πει το «εγώ, για εμάς» και «εσύ, και για τους δύο».
Εγώ που λες θα σ’αγαπώ για πάντα. Και αν δεν υπάρχει το για πάντα, τότε για όσο, για αύριο, για τώρα, για την ώρα. Εγώ για σένα θα παλέψω να νιώθω ελεύθερη με μόνο σκοπό να νιώθεις και εσύ το ίδιο. Εγώ για σένα θα μάθω την ζωή, με μόνη επιθυμία να την ζήσουμε μαζί. Γιατί το θέλω. Έτσι απλά. Γιατί ταιριάξαμε. Γιατί δεν ταιριάζουμε καθόλου. Γιατί γκρινιάζεις. Γιατί νευριάζω. Γιατί μου μοιάζεις. Γιατί σου μοιάζω. Γιατί είσαι παιδί. Γιατί γίνομαι μαζί σου παιδί και όταν μου φεύγεις ωριμάζω απότομα και δεν το θέλω. Για αυτό σε θέλω. Για χίλιους λόγους ή και λιγότερους. Μάλλον για περισσότερους!
Εγώ για σένα, θέλω να μείνω! Να κάνω λάθη, να ψάξω για τα σωστά και να επαναστήσω για τα πρέπει που εσύ μισείς, και για όλα αυτά που εγώ με τίποτα δεν θέλω να αγγίξω. Εσένα όμως πάντα θα θέλω να σε αγγίζω.. Με το μυαλό μου, με την καρδιά μου και με το ‘είναι’ μου.
Εγώ για σένα υπόσχομαι να ζω στο έπακρο το ‘είναι’ μου. Γιατί εσύ για εμένα είσαι το λίγο που γίνεται πολύ, και το πολύ που κάθε φορά στα μάτια μου θα μοιάζει για λίγο.
Εγώ για εσένα δεν θέλω άλλον κανένα. Γιατί εμείς είμαστε ένα. Ή ένα λοιπόν ή κανένα! Εσύ για εμένα και εγώ, για σένα!
