Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Ξέρεις κάτι; Τα δεδομένα δεν τα εκτιμούμε παρά μόνο όταν εκλείψουν.
Τα γεγονότα όταν εκτυλίσσονται δεν τα ζούμε παρά μόνο όταν γίνουν παρελθόν.
Και μετά τι;
Μετά βυθιζόμαστε στη νοσταλγία, στην γκρίνια, στο ανικανοποίητο και όλο κάτι μας φταίει.
Όταν είμαστε ελεύθεροι, ψάχνουμε σύντροφο.
Όταν δεσμευτούμε, θέλουμε την ελευθερία μας.
Όταν είμαστε νέοι, βιαζόμαστε να μεγαλώσουμε.
Όταν μεγαλώσουμε, υιοθετούμε τις συνήθειες των νέων.
Όταν δουλεύουμε, γκρινιάζουμε για διακοπές.
Όταν δεν έχουμε δουλειά, ψάχνουμε απεγνωσμένα να δουλέψουμε.
Όταν οι φίλοι μάς προτείνουν εξόδους, εμείς προτιμούμε την ησυχία του σπιτιού μας.
Όταν δεν έχουμε φίλους, τα βάζουμε με τη μοναξιά μας.
Δεν απολαμβάνουμε αυτά που έχουμε γιατί θέλουμε αυτά που δεν έχουμε.
Ουφ! Δε ζούμε τη στιγμή κι ας ξέρουμε πως αυτή δε γυρίζει πίσω.
Η ζωή δε γυρίζει πίσω.
Ακούς;
