Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Δε χάθηκα. Έγινα μαμά.
Δε χάθηκα, μέσα μου μεγάλωνε ένας άνθρωπος και τώρα μεγαλώνει στο κόσμο μας,
και αυτό δεν είναι δικαιολογία είναι απλά η πραγματικότητα, η δική μου
πραγματικότητα.
Όταν γίνεσαι μαμά δεν αλλάζει μόνο η καθημερινότητα σου αλλά και οι σχέσεις με
τους ανθρώπους γύρω σου.
Δεν έχεις τον ίδιο χρόνο, την ίδια ενέργεια, την ίδια σκέψη, τα ίδια θέλω. Όλα γύρω
σου μοιράζονται ακόμα περισσότερο και δεν είσαι το ίδιο διαθέσιμη όπως πριν.
Κάποιοι άνθρωποι σου, αντέχουν αυτή τη μοιρασιά κάποιοι άλλοι όμως όχι. Δεν
υπάρχει πάντα όμως καβγάς. Μερικές φορές υπάρχει η απόσταση, η σιωπή, η
διαφορετική φάση ζωής. Τα διαφορετικά ενδιαφέροντα και ο διαφορετικός τρόπος
σκέψης πια.
Άλλοι θα μείνουν και άλλοι θα φύγουν.
Αυτοί που μένουν είναι πραγματικά αυτοί που αξίζουν, γιατί μέσα από τη
μητρότητα εκτός από το παλιό σου εαυτό γνωρίζεις και το καινούριο αυτόν με τους
οποίους άρχισες και αυτόν με αυτούς που έμεινες μέχρι το τέλος.
