Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
Δεν ζήτησα το πολύ σου μα δεν θέλω ούτε και το λίγο σου.
Δεν σε θεωρώ μέτρια.
Ξέρεις τι είσαι για μένα.
Ξέρω ότι πληγώσαμε ο ένας τον άλλο και ξέρω ότι εξακολουθούμε να νοιαζόμαστε ο ένας τον άλλον.
Δεν σε νοιάζει όμως να με χάσεις. Αν τώρα που είμαι εδώ και με έχεις δεν μου δίνεις τη σημασία σου, τι θα κάνεις αν μου συμβεί κάτι; Με σπρώχνεις όμως μακριά. Μέχρι πόσο;
Αν δεν με βρει αυτό το ξημέρωμα για κάποιο λόγο, τι θα κάνεις τότε; Βλέπεις πως χάνονται οι άνθρωποι από τη μια στιγμή στην άλλη.
Θα κλάψεις για το χρόνο που έχασες; Θα μετανιώσεις για αυτά που δεν είπες.
Κι αν το κάνεις, τι θα καταλάβεις τότε;
Θα είναι μάλλον αργά.
Αργά για όλες τις φορές που σε προσκάλεσα και δεν ήρθες. Αργά για όλες τις στιγμές που σου φώναξα και έκλεινες τα αυτιά. Για τις μέρες που σε χρειάστηκα και δεν ήσουν εδώ. Γιατί πίστεψε με υπήρξαν αλλά βλέπεις, σε αυτά τα θέματα έχω τεράστιο εγωισμό.
Σε αγάπησα με όλο μου το είναι και με έσπρωχνες με την αδιαφορία σου μακριά. «Πότε θα πάψεις να περιμένεις ανταπόκριση», μου είχες πει. Αλήθεια, πώς μπόρεσες να μου πεις κάτι τέτοιο… Με είχαν πληγώσει τα λόγια σου εκείνη τη μέρα. Και δεν ήταν η πρώτη φορά.
Εγώ μπορεί και να μην πάψω ποτέ να περιμένω ανταπόκριση. Δεν μπορώ να το ξέρω και δεν είναι αυτό που με απασχολεί.
Δεν το θέλω το πολύ σου, δεν το θέλω ούτε το λίγο σου. Εσένα ήθελα. Με τα παράπονα, τα πάθη, τα λάθη, τις ανασφάλειες, τις φοβίες σου. Εσένα που πάντα θες να κοιτάζεις εκ του ασφαλούς. Εσένα γιατί όλα αυτά που σου είχα πει, τα πίστευα. Ότι και να είναι αυτό που σε κρατάει πίσω αντιμετώπισε το. Γιατί θα έρθει αυτή η μέρα που θα σου ζητάει εξηγήσεις.
Αγαπήσου εκεί που νομίζεις καλύτερα. Δεν έχει σημασία που θα με βρει το δικό μου ξημέρωμα. Αγαπήσου κι ας είναι χωρίς εμένα. Αγάπη είναι που αναζητάμε όλοι. Εγώ θα μάθω να ζω χωρίς αυτό το είδος αγάπης.
Δεν θα το ψάξω να το βρω κάπου αλλού, δεν θα επιδιώξω να καλύψω κανένα κενό. Έχω τόση αγάπη για σένα που μου φτάνει για μια ζωή.
Δεν το ζήτησα το πολύ σου, μα δεν το θέλω ούτε και το λίγο σου. Συγγνώμη εάν σε απογοήτευσα, συγγνώμη για τα λάθη μου.
Εσένα θέλω. Για να το δουλέψουμε μαζί. Με τους δικούς μας κανόνες, για να κάνουμε νέα αρχή, να αφεθούμε, να διεκδικήσουμε και να αγαπηθούμε.
Δεν το θέλω το πολύ σου, ούτε και το λίγο σου.
