Γράφει ο Άρης Γρηγορριάδης
Οι σχέσεις είναι παιχνίδι στρατηγικής. Άλλοι παίζουν για να κερδίσουν, άλλοι παίζουν για να μη χάσουν. Κάποιοι απλά κινούν πιόνια χωρίς να ξέρουν καν ποιος είναι ο στόχος. Κι εμείς; Εμείς ήμασταν πάντα στη σκακιέρα, ο καθένας στη θέση του, αλλά ποτέ αντίπαλοι.
Εσύ, η βασίλισσα. Δυνατή, ευέλικτη, ικανή να κινείσαι παντού, να αλλάζεις το παιχνίδι, να φέρνεις τις ανατροπές. Χωρίς εσένα, το πεδίο γίνεται άδειο. Αλλά το παιχνίδι συνεχίζεται. Γιατί όσο κι αν αξίζεις, όσο κι αν η δύναμή σου καθορίζει την εξέλιξη, η σκακιέρα στέκεται ακόμα.
Κι εγώ, ο βασιλιάς. Περιορισμένος στις κινήσεις μου, με λιγότερες επιλογές, με βάρος στις πλάτες μου. Αν πέσω, όλα τελειώνουν. Όχι επειδή είμαι πιο σημαντικός, αλλά γιατί αυτός είναι ο κανόνας. Γιατί έτσι έχει φτιαχτεί το παιχνίδι.
Αλλά κοίτα λίγο καλύτερα.
Το σκάκι δεν το κερδίζει ο βασιλιάς. Το κερδίζει η βασίλισσα που κινείται σωστά, που προστατεύει, που δημιουργεί χώρο, που παίζει με στρατηγική. Το κερδίζει εκείνη που ξέρει πότε να επιτεθεί και πότε να υποχωρήσει.
Κι έτσι είναι και οι σχέσεις.
Μπορώ να σου πω πως χωρίς εσένα θα συνέχιζα. Θα βρισκόμουν ακόμα εδώ, θα πάλευα, θα κινούσα τα πιόνια μου. Αλλά η αλήθεια είναι πως το παιχνίδι δεν θα είχε πια σημασία. Γιατί δεν μετράει μόνο το ποιος αντέχει μέχρι το τέλος. Μετράει ποιος έκανε κάθε κίνηση να αξίζει.
Δεν είσαι πιόνι. Δεν είσαι κομμάτι που μπορεί να αντικατασταθεί.
Είσαι το παιχνίδι.
Είσαι η διαφορά ανάμεσα στο χάος και στη στρατηγική.
Είσαι εκείνη που καθορίζει αν αυτό που έχουμε θα συνεχιστεί ή αν όλα τελειώνουν εδώ.
Κι εγώ;
Εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να ελπίζω πως θα συνεχίσεις να παίζεις μαζί μου.
