Γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά
Κάποιες φορές ξέρεις καλά φίλη ότι πρέπει επιτέλους να αλλάξεις. Κάποιες άλλες φορές
γλυκιά μου αγάπη, βλέπεις ακριβώς ποιος είναι ο άλλος κάτω από τη μάσκα κι εθελοτυφλείς
απλά.
Ήθελα να αλλάξω κι εγώ λοιπόν αλλά όσο κι αν το αποφάσιζα, μάλλον έλειπε το κίνητρο. Κι
ήρθες αγάπη μου. Και τα είδα..όλα τα είδα κι όμως..συνειδητότατα έφτιαξα το παραμύθι που
γούσταρα εγώ να ζήσω. Εσύ προφανώς νόμισες ότι αξίζεις oscar αλλά χαλάλι.
Κι αφού ο πρωταγωνιστής ήσουν εσύ αλλά ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος εγώ.. μάντεψε
τι έγινε. Η ιστορία που ήταν μια μίξη δράματος -για να το ζήσω ως αυθεντική drama queen-
αλλά και κωμωδίας- γιατί το γέλιο είναι ζωή- έληξε μεν αλλά όχι όπως το είχες κατά νου.
Στο καλό να πας και στην ευχή της Παναγιάς. Κανέναν δεν κρατάμε με το ζόρι. Συγνώμη
που δεν δέχτηκα το ρόλο του θύματος τον οποίο μου επιφύλασσες για να πάρεις την
επιβεβαίωση που είχες τόση ανάγκη.
Φτιάξε καφέ φίλη να ακούσεις τη συνέχεια..
Αγάπη μου ξέρεις τι έγινε εκείνη ακριβώς τη στιγμή που το παραμύθι τελείωσε κι εγώ δεν
είχα κιόλας την τιμή να σε δω να απομακρύνεσαι καμαρωτός, αφού ήσουν κρυμμένος στην
φωλιά σου; Ωωω ναι..τα μάγια είχαν λυθεί κι ο πρίγκιπας είχε γίνει αρουραίος…τ’ ακούς
φίλη;
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, παίρνω μπρος και άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την αλλαγή
που ονειρευόμουν. Το σπουδαιότερο κίνητρο; Όλα όσα δεν ήσουν και δε θα γίνεις ποτέ,
άρχισαν να κάνουν εμένα αυτό που είμαι πια.
Μμμ ναι..αν δεν μου είχες δημιουργήσει κάποια άλλα συναισθήματα, υποθέτω θα μπορούσα
να νιώσω κι..ευγνώμων αλλά οκ..πόση ανωτερότητα πια; Τελοσπάντων, χαίρομαι που βγήκε
ας το τοποθετήσουμε έτσι, κάτι σημαντικό κι ωραίο από όλο αυτό, που εκ των πραγμάτων
δεν μπορούσε να είναι ωραίο δίχως να μυρίζει αλήθεια.
Όπως κατάλαβες λοιπόν φίλη μου, πρέπει να είσαι σε θέση να καταλαβαίνεις κάθε φορά
γιατί ζεις κάτι, για ποιο λόγο ήρθε κάποιος και πέρασε το κατώφλι σου. Τι στα κομμάτια ρε
φίλη ήρθε να σου διδάξει κάτι αφού δεν ήρθε να σε κάνει ευτυχισμένη. Κι όσο κι αν δε σου
αρέσει εγώ θα στο πω: ναι..πονάει. Ναι θα ήταν τέλειο και σου άξιζε να είναι αληθινό το
παραμύθι. Μα σκέψου φίλη πόσο πιο σημαντικό είναι ενίοτε να εξελιχθείς και να γίνεις η
καλύτερη εκδοχή σου. Κι αυτό..για να μπορέσεις πραγματικά να είσαι έτοιμη κι
ολοκληρωμένη όταν βρεθεί ο πραγματικά κατάλληλος. Κι αυτό δε θα συμβεί ποτέ αν δεν
επουλώσεις όσα πρέπει, αν δεν βρεις τον εαυτό σου κι αν δε μάθεις αυτά που είναι
απαραίτητα.
Καλά δε τα λέω γλυκιά μου αγάπη; Τι ήξερες εσύ από αγάπη; Τι είχες να προσφέρεις όταν
αποδείχτηκε από τη συμπεριφορά σου ότι έχεις τόσα θέματα με τον εαυτό σου; Δε μπόρεσες
ωστόσο να με κάνεις να πιστέψω ότι δεν αξίζω εγώ…τουναντίον είδα τραύμα,κόμπλεξ και
δειλία. Να πονέσω; Για ποιον; Για έναν άνθρωπο ανώριμο που τον ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός
του μα στην πραγματικότητα ούτε αυτόν σέβεται; Για έναν άνθρωπο ανώριμο που
απομυθοποιήθηκε δίχως καμιά προσπάθεια από μένα, πέφτοντας τόσο στα μάτια μου ώστε
να νιώσω οίκτο; Για κάποιον που δεν θα ωριμάσει ποτέ και θαρρεί έχει δικαίωμα να παίζει
με ψυχές δίχως να υποπτεύεται πως θα πληρώσει μια μέρα;
Τώρα φίλη μου πώς νιώθεις; Μήπως σε έπεισα να δεις αλλιώς τα πράγματα; Μήπως να γίνεις
κι εσύ όλα αυτά που.. ο όποιος είναι ανάξιος να γίνει; Απλό είναι μόλις καταλάβεις..
Όσο για σένα αγάπη μου, δεν έχω κανένα συναίσθημα να χαλαλίσω μήτε χρόνο. Ευχαριστώ
για κάμποσα όμορφα μα πιότερο γιατί με κινητοποίησες να γίνω ό,τι καλύτερο μπορούσα.
Μακριά μου μόνο μείνε και καλή τύχη. Δε θα είμαι κει κοντά όταν θα έρθουν οι συνέπειες..
