Γράφει η Γεώρα
Όλοι μας τρέφουμε αυταπάτες!
Και αυτό είναι το μέσο με το οποίο αντιμετωπίζουμε την ίδια τη ζωή.
Μέσα από εκείνες λοιπόν τις γλυκές αυταπάτες συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, να διεκδικούμε, να ονειρευόμαστε!
Οι αυταπάτες μας μαγεύουν!
Και εμείς το δεχόμαστε αυτό! Όλη αυτή την κατάσταση.
Γεννούν ελπίδες για κάτι καλύτερο!
Ναι λοιπόν, παραπλανούμε τον ίδιο μας τον εαυτό με το να αποδεχόμαστε ως αληθινό κάτι που δεν είναι γιατί ίσως αυτό να είναι ο μεγαλύτερός μας πόθος!
Η αυταπάτη, είναι μια στιγμή πραγματικότητας έτσι όπως θα θέλαμε να υπάρχει.
Μα δεν υπάρχει.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει. Και αυτή η αλήθεια πονάει.
Εξάλλου όπως είχε πει και ο Thomas Stearns Eliot ” Το ανθρώπινο είδος δεν μπορεί να αντέξει πολλή πραγματικότητα”
Ίσως γιατί είναι σκληρή. Γι’αυτό και υπάρχουν οι αυταπάτες.
Γι’αυτό και δημιουργήθηκαν! Για μια σωτηρία!
Για εκείνο το χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη μας, όταν η αυταπάτη μας, αγγίζει απαλά την πραγματικότητά μας.
«Εκείνη η ψευδαίσθηση που μας συναρπάζει είναι προτιμότερη από δέκα χιλιάδες αλήθειες.» Έτσι είχε πει ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ, ο Ρώσος συγγραφέας. Δίκιο είχε!
Βλέπεις οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες, δίνουν φτερά στην ψυχή μας και μια δύναμη που όμοιά της δεν υπάρχει.
Μια δύναμη που μας παρακινεί να παλέψουμε για την αυταπάτη μας ώστε να γίνει η αλήθεια μας. Έτσι ώστε αυταπάτη και πραγματικότητα να γίνουν ένα!
