Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Θυμάσαι που δεν ήθελες να βγεις και συνεχώς το ανέβαλες;
Θυμάσαι που απέφευγες καθετί κοινωνικό γιατί τάχα δεν είχες κέφι και κλεινόσουν μέσα χωρίς λόγο;
Θυμάσαι που είχες δίπλα σου ανθρώπους αλλά δεν έβρισκες χρόνο γι’αυτούς;
Θεωρούσες ότι οι επιλογές στη ζωή θα είναι πάντα στο χέρι σου. Να λοιπόν που όλα άλλαξαν! Τώρα η ζωή ρίχνει τα ζάρια και ελέγχει το παιχνίδι. Σου προσφέρει άπλετο χρόνο όμως σου στερεί τους ανθρώπους από δίπλα σου.
Τώρα τα βλέπεις όλα αλλιώς και αρχίζεις τις υποσχέσεις στον εαυτό σου.
Όταν θα επιστρέψουμε στην κανονικότητά μας, λες, δε θα αναβάλεις πια τον χαλαρό καφέ με τους φίλους, ούτε θα αρνηθείς μια ξαφνική εκδρομή. Επίσης δε θα χαλαλίσεις το κέφι σου για ασήμαντα πράγματα και χαζές μικροπρέπειες.
Ήρθε ο καιρός, λοιπόν, να ανασυντάξεις τις σκέψεις σου και να αναθεωρήσεις τις προτεραιότητές σου. Ήρθε η ώρα να αναλογιστείς πόσα πράγματα που θεωρούσες δεδομένα, τώρα έγιναν ζητούμενα. Με αισιοδοξία και υπομονή θα περάσει η “μπόρα”.
Πάρε βαθιές ανάσες τώρα που είσαι στον βυθό και όταν ανέβεις στην επιφάνεια, άλλαξε τον τρόπο που βλέπεις τα πάντα γύρω σου. Ακούς;
