Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Θα έρθει κάποια στιγμή στην ζωή σου ένας άντρας.
Θα είναι εκείνος που δεν θα μπορέσεις ποτέ, να συγκρίνεις με κανέναν, γιατί θα είναι το απόλυτό σου.
Δεν θα έχει κανένα κοινό στοιχείο με το παρελθόν σου.
Δεν θα σου θυμίζει κανέναν.
Δεν θα μπορείς να βρεις τίποτα να τον συνδέσεις με συμπεριφορές και πράγματα που έχεις ήδη ζήσει.
Είναι εκείνος που δεν θα μπορέσεις ποτέ να τον «ταξινομήσεις» μέσα σου.
Δεν θα είναι ο πρώτος, θα είναι ο τελευταίος.
Θα είναι ο ένας.
Θα είναι εκείνος που θα χαράξει την πορεία σου ξανά.
Θα είναι εκείνος που θα σου μάθει την ζωή από την αρχή.
Θα είναι εκείνος που θα πάρει κάθε εφιάλτη μακριά χωρίς προσπάθεια. Μόνο και μόνο γιατί θα υπάρχει.
Θα είναι εκείνος που θα σου μάθει από την αρχή πώς είναι να χαμογελάς, πώς είναι να γελάς.
Θα είναι εκείνος που δεν θα χρειάζεσαι λέξεις για να του εξηγήσεις.
Θα είναι εκείνος που θα σου απλώνει το χέρι για να περπατήσετε μαζί στα σκοτάδια.
Θα είναι εκείνος που στα χείλια του το “μου” θα είναι η ελευθερία, η ασφάλεια και το χαμόγελό σου.
Εκείνο τον ένα δεν θα μπορέσεις ποτέ να τον απομυθοποιήσεις ακριβώς γιατί ποτέ δεν θα γίνει «μύθος».
Είναι ο ένας που θα είναι ζωή.
Δεν είναι τέλειος, δεν είναι ιδανικός, δεν είναι άτρωτος κι αλάνθαστος.
Όπως δεν υπήρξες ποτέ κι εσύ.
Είναι όμως ο ένας σου.
Και είσαι η μία του.
Και μαζί, μπορείτε να χτίζετε, να γκρεμίζετε και να τα ξαναφτιάχνετε όλα από την αρχή.
Μαζί, θα μάθετε να ζείτε. Άλλοτε θα επιβιώνετε απλώς κι άλλοτε θα τα ζείτε όλα στο κόκκινο. Μα ό,τι κι αν είναι, θα το ζείτε μαζί.
Γιατί μέσα στην τελειότητα που δεν συναντήσατε ποτέ, μέσα στα λάθη σας, μέσα στα σκοτάδια σας, εκείνος θα είναι ο ένας σου, κι εσύ θα είσαι η μία του.
Και εσάς, μαζί, δεν θα μπορεί κανείς να σας νικήσει.
Κι αυτό, δεν θα χωρέσει ποτέ σε καμία ιστορία.
Γιατί αυτός, θα είναι ο έρωτας της ζωής σου.
