Γράφει η Νεφέλη
Μην περιμένεις να σε σεβαστούν οι γύρω σου αν εσύ δεν μάθεις πρώτα να σέβεσαι τον εαυτό σου. Όλα στη ζωή είναι ένα πάρε- δώσε κι ανάλογα με το δούναι έχεις και το λαβείν. Θα πρέπει με τη συμπεριφορά σου να κάνεις ξεκάθαρο σε όλους τι επιτρέπεις και τι όχι.
Μην τον θεωρείς δεδομένο τον σεβασμό. Μπορει για σένα να είναι ευνόητος όμως αυτό δεν ισχύει για όλους. Σκληρή πρέπει να είσαι φίλη μου και απαιτητική. Ναι, αλήθεια σου λέω.
Ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος για τις ευαίσθητες, τις ευγενικές και ρομαντικές ψυχές. Τούτος ο κόσμος μας πονά με την συμπεριφορά του και πολλές φορές μας βυθίζει στη μοναξιά. Η ίδια η ζωή θα σου μάθει σιγά- σιγά πώς να επιβιώνεις από τις απανωτές σφαλιάρες που θα φας.
Έτσι είναι δυστυχώς, για αυτό πρέπει την ευαίσθητη ψυχή σου να μάθεις να τη κρύβεις καλά και να την προστατεύεις από τους ξένους και άγνωστους εισβολείς.
Να μάθεις να την φανερώνεις μόνο εκεί που αξίζει, μόνο εκεί που θα έχεις επιλέξει εσύ μετά από ώριμη σκέψη.
Δεν σέβονται ξέρεις μάτια μου όλοι οι άνθρωποι την ψυχή του άλλου. Πολλοί είναι αγενείς, χοντροκομμένοι και απαίδευτοι. Εσύ τους ανοίγεις την πόρτα σου κι αυτοί μπαίνουν μέσα ορμώντας χωρίς καν να βγάλουν ούτε τα παπούτσια τους. Μπαίνουν ,σε ποδοπατούν, σε μαγαρίζουν , σε πληγώνουν και φεύγουν έτσι όπως ήρθαν. Χωρίς σεβασμό.
Κι εσύ μένεις μόνη και με πόνο προσπαθείς να νοικοκυρέψεις και να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα. Να πλυθείς και να καθαριστείς από το μαγάρισμα. Κι όλο αυτό θέλει κόπο, θέλει χρόνο, θέλει δύναμη και αντοχή γιατί η ψυχή δεν γιατρεύεται εύκολα μάτια μου όταν πληγωθεί.
Ακόμη κι όταν γιάνει, πάλι σημαδεμένη μένει.
Για αυτό σου λέω προστάτευσε την όσο μπορείς και κυρίως να σε σέβεσαι!
ΥΓ. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τους άντρες που έχουν και αυτοί τις δικές τους ευαισθησίες.
