Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Άφησε σε παρακαλώ τις δικαιολογίες και πες μου την αλήθεια. Δεν θέλω να ακούω αν, ίσως, μπορεί και “εγώ δεν το ήθελα”.
Απαιτώ να μάθω τη πραγματικά συνέβη, χωρίς περιστροφές. Να με κοιτάς στα μάτια και να μου πεις ότι με πρόδωσες, ότι με την πρώτη ευκαιρία η ξεφτίλα σου βγήκε στη επιφάνεια και τα διέλυσε όλα.
Εφόσον το έκανες βρες το θάρρος να το πεις και με λέξεις.
Αλήθεια θέλω και ας πονέσει, αλήθεια θέλω και ας με γονατίσει, το προτιμώ. Δεν θέλω ψέματα, δεν τα μπορώ. Καθαρά λόγια να ξέρω που πατάω. Πες μου την αλήθεια και μετά εξαφανίσου, πήγαινε στα προσωρινά και τα αβέβαια, μάλλον για αυτά γεννήθηκες.
