Γράφει η Γεώρα
Ποιος φόβος σε ρίζωσε έτσι στη γη;
Που πήγαν τα φτερά σου;
Και αυτή η θλίψη στο πρόσωπό σου γιατί τη βλέπω συχνά;
Ποιος φόβος σε απομάκρυνε από εκείνο το μικρό ατρόμητο παιδί που ήσουν;
Πού πήγε άραγε εκείνο το πείσμα σου;
Βουνά μετακινούσες!
Πού πήγε η τόλμη σου;
Ποιος σε μαράζωσε έτσι;
Άνοιξε καμάρι μου τα παράθυρα της ζωής και κοίταξε προς το φως!
Μην γκριζάρεις άλλο το μέσα σου.
Ποτίστηκε ο τόπος από απαισιοδοξία.
Χαμογέλα και βρες την τόλμη σου!
Εκείνο το μικρό ονειροπόλο παιδί που κατάφερνε όσα ήθελε, βρίσκεται σε μια άκρη μέσα σου και περιμένει. Δεν έχει φύγει!
Γι’ αυτό σου λέω, ξεκίνα να στοχεύεις πάλι ουρανό!
