Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Σε έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, δώσε την κατάλληλη σημασία, ενέργεια και προσοχή σου σε εκείνον-η που με την αγάπη του σε βγάζει από την αέναη τροχιά.
Που σταματάει το δικό του τρέξιμο, για να δώσει πολύτιμο χρόνο του σε σένα να ενδιαφερθεί, να νοιαστεί να σε κάνει να σκέφτεσαι, να συνδέεσαι και να ξανανιώθεις πάλι από την αρχή.
Ήρθαμε μόνοι μας και θα φύγουμε μόνοι μας.
Πόση αξία έχει άραγε, λοιπόν, στο ενδιάμεσο να επιλέγουμε εκείνους που μας δίνουν ζωή, που μας κάνουν ή ξανακάνουν.
Να νιώσουμε ζωντανοί, χρήσιμοι ποθητοί, αποδεκτοί και αγαπήσιμοι πάλι από την αρχή.
Εκείνους που έρχονται για να ζεστάνουν την ψυχή, την καρδιά μας, να καθησυχάσουν το μυαλό μας,
να φωτίσουν την μέρα αλλά και να δώσουν πνοή στην νύχτα μας.
Εκείνους, που χωρίς αυτούς η ζωή μας παραμένει ασπρόμαυρη, ανιαρή και αδιάφορη.
Πόση αξία;
