Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Και μετά σταματήσαμε να δίνουμε εξηγήσεις σ’αυτούς που είχαν την παρεξήγηση έτοιμη! Δε μας ένοιαζε πια να απολογηθούμε. Πάψαμε να ασχολούμαστε. Και ξέρεις γιατί;
Γιατί μεγαλώσαμε κι ο χρόνος πια έχει γίνει πολύτιμος. Δεν αξίζει να αναλωνόμαστε με ανθρώπους που με ό,τι κι αν πεις και ό,τι κι αν κάνεις, παρεξηγούνται.
Πάντα είναι απαραίτητη μια δεύτερη σκέψη πριν μιλήσεις μαζί τους και συνεχώς πρέπει να αναρωτιέσαι αν αυτό που θα πεις θα παρεξηγηθεί. Όχι πια. Δεν έχουμε καιρό για τέτοια. Οι άνθρωποι που μας νοιάζονται και μας θέλουν δίπλα τους, μάς δέχονται όπως είμαστε.
Κι εμείς βέβαια είμαστε αληθινοί και αυθεντικοί απέναντί τους. Οι “παρεξηγησιάρηδες” μάς κουράζουν. Ζουν μόνιμα σε άμυνα και έχουν την επίθεση έτοιμη στο τσεπάκι τους. Δε χαλαρώνουν γιατί βλέπουν παντού εχθρούς που νομίζουν ότι ασχολούνται μόνο μαζί τους. Νομίζουν.
Μα πέφτουν έξω. Μουτρώνουν σαν τα παιδιά και επιζητούν να μπουν και οι άλλοι στο παιχνίδι τους. Γι’αυτό ξαναλέω. Μεγαλώσαμε και είναι προτιμότερο να απομακρυνόμαστε για να μη συγχυζόμαστε.
Έχουμε να ασχοληθούμε με σημαντικότερα και ουσιαστικότερα πράγματα. Γι’αυτό, όχι πια εξήγηση σε κάθε παρεξήγηση!
