Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι τα έχουν καλά με όλους. Στα μάτια μου οι άνθρωποι αυτοί φαντάζουν ψεύτικοι. Έχουν φορέσει εκείνη τη μάσκα με την προσποιητή ευγένεια και το ασορτί χαμόγελο.
Θαρρώ πως φέρονται όπως τους υποψήφιους πολιτικούς που έχουν σαν στόχο να πάρουν πολλούς ψήφους. Μπορεί να μην ασχοληθούν με την πολιτική όλοι εν τέλη αλλά όλο και κάποια χάρη θα ζητήσουν όταν έχουν ανάγκη. Κι όταν τους αρνηθείς την όποια βοήθεια σου ζητήσουν, σου κόβουν την καλημέρα.
Εγώ δεν θέλω να τα έχω καλά με όλους και ούτε με ενδιαφέρει διότι έχω προσωπικότητα. Θα συνεχίσω να μιλώ και να χαιρετώ μόνο όσους συμπαθώ, θα λέω τη γνώμη μου ακόμη κι ας μην αρέσει. Δεν θέλω να γίνω αρεστή, να παραμείνω αληθινή θέλω. Δε φοβάμαι την κριτική, την επιδιώκω. Δεν φοβάμαι τα αρνητικά σχόλια, είμαι αυτή που είμαι, με τα ελαττώματα και τα προτερήματά μου.
Κι όσοι μου λένε να μην μιλώ, να κρατώ τη γνώμη μου για τον εαυτό μου, τους αγνοώ. Δεν θα μπω σε καλούπια επειδή το θέλουν , ούτε θα ακολουθήσω τη μάζα. Δεν θα γίνω ποτέ πιστός στρατιώτης στους κανόνες που το συμφέρον προστάζει.
Ξέρω ότι η ειλικρίνεια μου θα κρατήσει δίπλα μου ελάχιστους, αλλά θα είναι οι σωστοί. Άνθρωποι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, αληθινοί όπως κι εμένα. Αυτούς χρειάζομαι, αυτοί αξίζουν να βρίσκονται δίπλα μου.
