Γράφει η Γεώρα
Μωρό μου έληξε. Παίρνω εγώ την ευθύνη του τέλους μας. Παίρνω εγώ την ευθύνη, γιατί εσύ δεν πρόκειται ποτέ να πάρεις την ευθύνη των πράξεων και των γεγονότων.
Θα μας κάψω εγώ, θα μας ορίσω ένα φινάλε, θα κλάψω, θα πονέσω, θα το μετανιώσω όταν η στεναχώρια και ο πληγωμένος μου εγωισμός θα με αγκαλιάσουν. Όταν η υπερανάλυση θα γελάει και θα έχει το ύφος της νικήτριας. Μα θα μας τελειώσω! Γιατί στέρεψα. Δεν έχω άλλα συναισθήματα να δώσω! Δεν έχω άλλη αγάπη, κατανόηση, συγχώρεση, έρωτα, πάθος και ελπίδα για να μας κρατήσω σε αυτό το παιχνίδι.
Κουράστηκα και πληγώθηκα. Περίμενα, έπαιξα μέχρι και τα ρέστα μου, τρελάθηκα για εκείνο το μαζί σου και τελικά άδειασα εγώ! Εσύ πάντα έδινες με μέτρο. Πάντα ζούσες τη στιγμή δίχως να σκεφτείς το μετά, αν λείπει μία αγκαλιά, αν ζητά εξήγηση μία συμπεριφορά. Πάντα κρατούσες κάτι για εσένα, εξάλλου έφτανε και περίσσευε αυτό που έδινα εγώ.
Χαμένη ή κερδισμένη, ευτυχισμένη ή πονεμένη, μετανιωμένη ή μη, παίρνω την ευθύνη, τελειώνω ό,τι έχει μείνει. Γιατί δεν έχω κάτι άλλο να δώσω, παρά μόνο πικρία και πόνο!
