Γράφει η Κική Γ.
Ήρθες σ’ αυτόν τον κόσμο άνθρωπε, με σκοπό να ζήσεις. Να ζήσεις την ηλικία σου, την κάθε στιγμή, την κάθε μέρα. Ο χρόνος τρέχει. Ποιος τελικά τον ακολουθεί;
Μήπως κουράστηκες άνθρωπε νωρίς; Μήπως επίσης δεν κατανόησες την αξία της ύπαρξης σου;
Οφείλεις πολλές απαντήσεις στον εαυτό σου.
Αρχίζει να σε απασχολεί, πού είναι το τέρμα. Φορτσάρεις ή φρενάρεις; Σε διακατέχουν φόβοι ή με αρωγό τις εμπειρίες, τη δύναμη σου και τα χαστούκια της ζωής, πεισμώνεις και υπόσχεσαι να σπάσεις τα κοντέρ;
Τρέχεις να ζήσεις με ταχύτητα φωτός και αντιλαμβάνεσαι πως “πάντα είναι η ώρα να κάνω, ό, τι πιθανόν δεν έκανα ή απέφυγα να κάνω”.
Ποτέ και κανένας δεν μπορεί να διαγράψει τα “θέλω” σου και τα όνειρα σου. Πάντα μπορείς να ερωτευτείς και να το ζήσεις στα κόκκινα. Πάντα μπορείς να γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα και να ανακαλύψεις τι είναι αυτό που σε χορταίνει, σε ξεδιψάει και σου δίνει ανάσες ζωής.
Όλα όσα φαντάστηκες ανά πάσα στιγμή μπορείς να τα πραγματοποιήσεις, με πρόγραμμα ή και απρογραμμάτιστα. Σημαντικοί άνθρωποι και καταστάσεις μπορεί να φανερωθούν μπροστά σου.
Μην διστάσεις και μην κάνεις βήμα πίσω. Δείξε τα συναισθήματα σου, δώσε τις αγκαλιές που δεν έδωσες. Πες τις κουβέντες που δεν είπες. Απλά ζήσε τη ζωή. Το αύριο άγνωστο. Το χθες έφυγε. Το σήμερα όμως είναι εδώ και οφείλεις να το εκμεταλλευτείς και να το αξιοποιήσεις.
Τερμάτισε το, πριν αχνά φανεί το τέρμα. Αυτό θα είναι νίκη στη ζωή σου. Αυτό θα πει έζησα!
