Γράφει η Κική Γ.
Όλα επιφανειακά και πρόσκαιρα. Χαρακτήρες ανώριμοι, άνθρωποι άδειοι, γεμάτοι εγωισμό. Σχέσεις της μιας βραδιάς, ελεύθερες σχέσεις, σχέσεις βιτρίνας, και η ζωή συνεχίζεται. Συνεχίζεται, πως; Έχουμε ξεχάσει ακόμη και τα βασικά, έχουμε αποδεχτεί όλα τα παράλογα. Δύο άνθρωποι για να φτάσουν να κάνουν σχέση, πρέπει να γνωριστούν, να έχουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλον, να ερωτευτούν.
Συνήθως σήμερα όλα αυτά παρακάμπτονται και ο στόχος είναι ένας. Το ” κρεβάτι”. Εκεί ξεκινούν και τελειώνουν όλα. Εκεί κρίνεται ο άντρας, η γυναίκα, η σχέση. Ποια σχέση δηλαδή; Απλά μια επαφή- ένωση, χωρίς τα επιπλέον που την κρατάνε και την χαρακτηρίζουν δυνατή. Όλα είναι εφήμερα. Ένα καλό κρεβάτι, δεν σημαίνει και μια καλή σχέση. Δεν σημαίνει καν σχέση. Την άλλη ώρα μπορεί να μην γνωρίζονται καν αυτοί οι δυο.
Άλλοι πάλι σκοτώνονται και νομίζουν πως όλα τα προβλήματα θα λυθούν στο ” κρεβάτι”. Άρρωστα μυαλά και αρρωστημένες καταστάσεις. Ο άνθρωπος δεν είναι μηχανή. Δεν είναι κούκλα κουρδιστή.
Έχει μυαλό, καρδιά, ψυχή, νιώθει, πονά, γελάει, κλαίει. Θέλει έναν άλφα χρόνο να επεξεργαστεί και να ζυγίσει κάποιες καταστάσεις. Υποτίθεται ότι διαφέρει από τα υπόλοιπα θηλαστικά για κάποιους συγκεκριμένους λόγους.
Δεν γίνεται όλα πια να ισοπεδωθούν. Ήδη χάσαμε τη μπάλα και το μπούσουλα. Ας σεβαστούμε τη νομοτέλεια της φύσης και πρώτα απ´ όλα τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν χάνονται τα ” κρεβάτια”.
Αυτά υπάρχουν παντού. Άνθρωποι χάνονται, γιατί “κομματιάζονται” συναισθηματικά και χάνουν εντελώς τον προσανατολισμό τους.
