Γράφει η Ελένη Αράπη.
O μόνος τρόπος για να σώσεις τον Έρωτα… το μούδιασμα της πρώτης ματιάς, τότε που τον κοιτούσες με τη θρασύτητα ενός μικρού παιδιού και ο ήλιος υποκλίθηκε στις σπίθες της νύχτας.
Ο μόνος για να σώσεις την ανατριχίλα του πρώτου αγγίγματος, τότε που για πρώτη φορά το «Χαίρω πολύ» ήταν η μέγιστη αλήθεια που τόλμησες ποτέ σου να ξεστομίσεις.
Ο μόνος δρόμος για να νικήσεις τον Χρόνο, το σκουλήκι, τον αδηφάγο εθισμό, που τα μέγιστα, τα πολύτιμα απλά, μπορεί να τσακίσει, είναι τον πόνο να αγαπήσεις.
Να μην φοβάσαι την απώλεια να βιώσεις.
Χαρακίρι μόνη σου να τολμάς.
Γυναίκα σαμουράι να γίνεις.
Με το ίδιο μαχαίρι που θα φλέγεται από το αίμα σου, την καρδιά του να κομματιάσεις.
Μόνο από αγάπη. Μόνο από μέγιστη αγάπη. Αγάπη που ξέρει ακόμα και την ίδια την αγάπη να θυσιάζει, για έναν Έρωτα Φάνητα.
LoveLetters
