Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Τέτοιος ήσουν λοιπόν. Η σχέση μου μαζί σου ήταν ένα μάθημα τελικά. Όταν σε ρώτησα “τι θέλεις από μένα” και μου απάντησες πως θες μια σχέση τι άλλο.. δεν ήσουν μάλλον συνειδητοποιημένος και ούτε καταλάβαινες τι βαρύτητα αυτού που είπες.
Σχέση ναι, δεν αντιλέγω. Αλλά τι σόι σχέση ήθελες δε μας είπες και το διαπιστώσαμε στην πορεία. Αν και λίγο καθυστερημένα.
Ήσουν πολύ χαλαρός, σχεδόν αδιάφορος αφότου τα φτιάξαμε. Όμως κάπου -κάπου δε ξέρω τι σου συνέβαινε και σα να αφηνόσουν στον κόσμο που ήθελα να σου δείξω. Έμπαινες στην αγκαλιά μου και αυθόρμητα τόσο που ούτε εσύ ο ίδιος δεν καταλάβαινες κάποιες φορές μου πέταγες ότι με αγαπάς.
Μόνο στα λόγια βέβαια και έτσι φευγαλέα σαν όραμα της στιγμής το αντιλαμβανόμουν και συνέχεια με έπιανε το παράπονο και σε ρώταγα ξανά και ξανά, γιατί δε με παίρνεις τηλέφωνα μέσα στη μέρα; Γιατί δε ρωτάς πως περνάω τις μέρες μου; Γιατί μου κρύβεις την αλήθεια; Αυτά εσύ τα θεωρείς αγάπη;
Καθόμουν και σου έλεγα θεωρίες. Όποιος αγαπάει το δείχνει.. Ενδιαφέρεται για τον άλλο πως περνάει, θέλει να τον βλέπει όσο πιο συχνά γίνεται, του λέει τα προβλήματα του, μιλάνε. Δε χάνεται ο καθένας στις σκέψεις του και να φαντάζεσαι ο άλλος ότι του έρθει στο κεφάλι. Δίνουν έναν λογαριασμό για το τι πρόγραμμα έχουν. Δε κάνουν ότι θέλουν, χωρίς να υπολογίζουν το δεσμό τους, σα να μην υπάρχει. Προτείνουν ιδέες να κάνουν πράγματα μαζί, να πηγαίνουν βόλτες και πολλά άλλα…
Κάτι πάλευες να διορθώσεις για λίγο όταν σε έπρηζα με τα ίδια και τα ίδια αλλά μετά πάλι επέστρεφες στον παλιό σου εαυτό.
Πραγματικά δε ξέρω ακόμα τι ρόλο έπαιξες μαζί μου και ας είχαμε ζήσει ένα χρόνο μαζί.
Τώρα χωρισμένοι πλέον, δεν άργησες και πολύ να με αντικαταστήσεις. Βρήκες κιόλας την επόμενη και εκεί κατάλαβα ότι αυτά που σε μάθαινα να κάνεις σε μένα τα υλοποίησες με κείνη.
Σα να σε έπαιρνα από το χέρι ήταν κάθε φορά και να σου έλεγα θα πρέπει να κάνεις αυτό και να πεις το άλλο…
Και τώρα να σου ο κύριος βόλτες, αγκαλιές και αγάπες με το νέο του δεσμό.
Δεν πειράζει, τουλάχιστον έπιασαν τόπο τα λόγια μου.
Κάτι μου έδωσες κι εσύ να καταλάβω πάντως. Ότι δε μπορείς να δώσεις κάτι το οποίο δε νοιώθεις κι εγώ επέμενα να σου τα βγάλω με το ζόρι.
Την επόμενη φορά θα είμαι πιο προσεκτική με τις επιλογές μου.
