Ήταν η ώρα των δικών σου χρωμάτων
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Βλέπω το ηλιοβασίλεμα. Σαν τότε. Έλεγες πως ήταν η ώρα των χρωμάτων μου. Θυμάσαι; Κι όμως, βρίσκομαι σε κάθε ηλιοβασίλεμα, στην ίδια παραλία, ακούγοντας την ίδια…
Share
Posts by tag
Σταύρος Χριστοδούλου
9 posts
Με πλήγωσες χωρίς να με αγαπήσεις ποτέ.
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Γύρισες. Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από εσένα, πάντα έβρισκες τρόπο να τρυπώνεις απρόσκλητα στη ζωή μου. Σαν μια σκιά που με ακολουθούσε σε κάθε νέο μου…
Share
Όσα λέγονται κάτω από το φεγγάρι δύσκολα ξεχνιούνται..
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Αρχές Μαΐου, μέσα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης που φωτίζεται από διάφορες κίτρινες λάμπες, περιμένω να έρθεις. Η θέα είναι μαγευτική, γυμνά συναισθήματα φανερώνονται στα πρόσωπα των…
Share
Δεν ήθελε πια να παρακαλάει..
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Δεν ήθελε πια να παρακαλάει. Καθόταν και κοιτούσε το κινητό με τις ώρες. Έπιασε τον εαυτό του να γράφει και να σβήνει το ίδιο μήνυμα. Τη…
Share
Όσο βρίσκεσαι δίπλα μου, το αύριο δεν μοιάζει να είναι μακριά.
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Είναι κι αυτά τα βράδια που σκέφτομαι εσένα. Τις ώρες που καθόμασταν μαζί στον καναπέ, τα αγγίγματα μας και όλα αυτά τα μικρά που μου έδινες,…
Share
Πίσω από τις παλιές φωτογραφίες.
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Είμαι από τους ανθρώπους που δεν κρατούν φωτογραφίες από όσους φάνηκαν περαστικοί στη ζωή τους. Όχι επειδή έχω κακία ή δεν εκτιμώ τις στιγμές, αλλά γιατί…
Share
Όπως αγαπούσαν παλιά
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Να μιλήσουμε όπως τα παλιά, όπως τους παλιούς έρωτες. Αθεράπευτα ρομαντικοί χαρακτήρες, όπως εκείνοι των γνωστών ταινιών, εμπνευσμένοι από την αθωότητα μιας άλλης εποχής. Χωρίς ηλεκτρονικές…
Share
Με έχασες.
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Άλλη μια βροχερή νύχτα σε βρίσκει κλειδωμένη στους τέσσερις σκοτεινούς τοίχους του υπνοδωματίου σου. Διάφορα μπουκάλια άδεια, άλλα όρθια, άλλα πεσμένα μπρούμυτα βρίσκονται στην επιφάνεια του…
Share
Μην εμφανιστείς ποτέ ξανά στα όνειρα μου…
Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου Άπλετο σκοτάδι. Ο φωτισμός από τα υπόλοιπα σπίτια διεισδύει από το παράθυρο του υπνοδωματίου μου, κατακλύζοντας τον χώρο, κι εγώ βυθισμένος στα δροσερά σεντόνια του παλιού…
Share
