Posts by tag
Κική Γιοβανοπούλου
174 posts
Προλαβαίνουμε ακόμη να γίνουμε άνθρωποι;
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Κάποτε μπορούσες να περάσεις ώρες απλά κοιτώντας τη θάλασσα. Κάποτε μπορούσες να ζωγραφίζεις ουράνια τόξα με άπειρα χρώματα. Κάποτε μπορούσες να κλάψεις μ’ ένα τραγούδι. Κάποτε…
Share
Η ζωή δεν μπαίνει σε παύση, δεν περιμένει, δεν αναβάλλεται!
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Δεν ζούμε για πάντα κι αυτό είναι ένα απ’ τα λίγα απόλυτα δεδομένα σ’ αυτή τη ζωή. Το ξέρουμε. Το βλέπουμε. Το ζούμε. Κανείς δεν είναι…
Share
Ακόμα σε ζηλεύω, κι ας μην στο λέω..
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ένα μυστικό. Ένα μυστικό ανάμεσα σε σένα και τον εαυτό σου. Ένα μυστικό απ’ αυτά που δεν τολμάς να εκμυστηρευτείς σε άλλον, γιατί ξέρεις απ’ την…
Share
Πόσο κρατάει ο πόνος της προδοσίας καρδιά μου;
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Άλλο ένα βράδυ με το κινητό στο χέρι. Να κοιτάζω την οθόνη σαν υπνωτισμένη, με τα μάτια θολά απ’ το κλάμα. Να πληκτρολογώ τον αριθμό σου…
Share
Τα ξενύχτια μου, δεν έχουν πια το όνομά σου!
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Βράδια αξημέρωτα, συντροφιά με μουσική και παλιές φωτογραφίες. Βλέμμα για ώρες κολλημένο στο ταβάνι. Τασάκια να ξεχειλίζουν από αποτσίγαρα και μια μυρωδιά καπνού να έχει ποτίσει…
Share
Σίγουρα σήμερα, δεν είναι η μέρα που γιορτάζουν τα “συμβιβασμένα μαζί”.
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Σήμερα που όλοι μιλούν για τον έρωτα, αυτό το όμορφο συναίσθημα που λόγω της ημέρας φροντίζουν να το ντύνουν με κόκκινα και ροζ περιτυλίγματα και να…
Share
Δραπέτες των “πρέπει” και εραστές των “θέλω”, θα μείνουμε εμείς!
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Για ποια “πρέπει” μιλάς, όταν τα χείλη τρέμουν στη σκέψη ενός φιλιού; Για ποια “πρέπει”, όταν το σώμα σπαρταράει απ’ την ανάγκη μιας αγκαλιάς; Τι να…
Share
