τόλμη

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Ξέρεις τι έχει σημασία ρε φίλε τελικά; Να “ταΐζεις” μονάχος, το παιδί που έχεις μέσα σου. Να φτιάχνεις ο ίδιος την “Άνοιξη”, για σένα, για την…

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Εγώ θα σε λέω Έρωτα… Γιατί αυτό είσαι για μένα, ο έρωτάς μου! Μπήκες σα θύελλα στη ζωή μου και τα σάρωσες όλα. Και τώρα πια…

Δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ στο βλέμμα που με κοίταξε εκείνη τη μέρα. Άγνωστη μεταξύ αγνώστων κοίταζα μόνο μπροστά, μα για πρώτη φορά αναθεώρησα και έστρεψα το βλέμμα μου να δω…

Μπορεί η μέση του Ιουλίου να κάνει αισθητή την παρουσία της, με την υγρασία να δημιουργεί αυτή την ανησυχητική αλλά γνώριμη αίσθηση πως το οξυγόνο στον αέρα δεν αρκεί, μείνε όμως…

Γράφει η Κλεψύδρα. Βγήκε στο μπαλκόνι. Πορτάκι – κλουβάκι ανήθικα υποκοριστικά. Ένα χέρι, ένα καναρίνι, του χαιδεύει το κεφάλι απαλά  με το δάχτυλο, προσεκτικά, σα κόσμημα αφόρετο, ακριβό και ξένο,…