Τα δικά σου σκοτάδια, το δικό μου φως..
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Θα περιμένω! Ξέρω και εγώ. Για όσο. Ας γεράσουμε μαζί. Θέλω να γεράσουμε μαζί. Καμμία φορά οι λέξεις παίζουν ρόλο όπως τις χρησιμοποιείς. Παίζουν ρόλο και…
Share
LOVE
12038 posts
Οι δειλοί, δεν ερωτεύτηκαν ποτέ… και οι γενναίοι δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν στο “μαζί”, στο “εδώ” και στο “τώρα”
Κι αν μπόρεσες ν’ αλωνίσεις στην ζωή της, στην ψυχή της ούτε που άγγιξες..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Όταν θα μπεις στην αυλή της, θα βρεις λουλούδια και δέντρα γεμάτα καρπούς. Θα δεις κούνιες και παγκάκια ξύλινα και μεγάλες πέργκολες για να απολαύσεις την…
Share
Μάθε να προσέχεις την ψυχή σου, πιο πολύ από την εμφάνισή σου..
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Μη δίνεις τόση έμφαση στην εμφάνισή σου. Να γυμναστείς για να έχεις ωραίο σώμα, ναι να γυμναστείς αλλά όχι για να γίνεις ομορφότερος αλλά για να…
Share
Έναν άνθρωπο να πορευόμαστε παρέα θέλουμε από τη ζωή..
Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Κάθομαι και πίνω καφέ και άθελα μου γίνομαι λαθροακουστής στη συζήτηση δύο γυναικών στο διπλανό τραπέζι. Η συζήτηση φυσικά είναι η γνωστή και μη εξαιρετέα πως…
Share
Κάνε τη μέρα να αξίζει με φιλιά, αγκαλιές και χαμόγελα
Γράφει η Ελένη Σάββα Μην σε νοιάζει. Εγώ θα σου κρατάω το χέρι. Στα καλά και στα άσχημα, στα χαμόγελα και στις ανησυχίες. Και θα γελάω όταν γελάς. Σου το…
Share
Εκείνο το αντίο που δεν μπόρεσα ακόμα να σου πω..
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Θέλω να πω κάποιες λέξεις για να βρω το κουράγιο να φύγω. Να βρω την δύναμη ψάχνω, να πω αυτό το γαμημένο αντίο, που δεν μπόρεσα…
Share
Αληθινός φίλος, είναι εκείνος που δεν μετράει ούτε την απόσταση, ούτε το χρόνο.
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Φιλία! Λέξη τόσο ιερή κι όμως τόσο παρεξηγημένη στις μέρες μας.. Και λέω τόσο παρεξηγημένη γιατί δεν θα σου μιλήσω για τους ανθρώπους που βάπτισες φίλους…
Share
Πριν αγαπήσει, είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ..
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ναι φίλη μου έχεις δίκιο. Κάποιες σχέσεις, υπάρχουν στο δικό τους χώρο. Στο δικό τους χρόνο. Μέτρο σύγκρισης ένα μαζί που δεν προσδιοριζεται. Δε φέρει ούτε…
Share
Είναι δύσκολο να χαμογελάς, σε έναν κόσμο που χτίστηκε με “πρέπει”
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου. Έμαθε ο άνθρωπος να έχει μέσα του την καταστροφή. Κυλάει στο αίμα του, σε όλο του το σώμα. Αντίκρυ στον παράδεισο θέλησε να βάλει την αμαρτία,…
Share
Ό,τι έμεινε είναι η οργή που δεν σ’έχω κι η οργή που δεν μ’έχεις.
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Ακόμη και τώρα να προσπαθώ να ανασύρω απ’τη μνήμη μου εσένα και όλα όσα σε περιέχουν. Αυτά που ζήσαμε με πάθος, αυτά που μας σημάδεψαν. Γιατί…
Share
