Το κορίτσι, που έλυνε κόμπους..
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Γνώρισα κάποτε που λέτε ένα κορίτσι που η μοίρα δεν του έδωσε κουδουνίστρες, του έδωσε ένα σταυρό τεράστιο από την πρώτη ανάσα του! Γνώρισα μια φορά…
Share
LOVE
12080 posts
Οι δειλοί, δεν ερωτεύτηκαν ποτέ… και οι γενναίοι δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν στο “μαζί”, στο “εδώ” και στο “τώρα”
Είναι βάσανο να αφήνεις την αγάπη που γεννήθηκε να μείνει ορφανή..
Γράφει ο Ανώνυμος Τόσες σκέψεις σε ένα ταλαίπωρο μυαλό. Τόσες εικόνες. Τόση αγάπη. Μια αγάπη που γεννήθηκε, έζησε, γιγαντώθηκε και θα μείνει να περιπλανιέται μόνη της αιώνια. Δύο άνθρωποι που…
Share
Mάθαμε να μιλάμε για τον έρωτα και να προσποιούμαστε την αγάπη
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Έχουμε ακούσει άπειρες ιστορίες για ανθρώπους που νομίζουν ότι ζουν έναν έρωτα, που νομίζουν ότι υπάρχουν οι ιδανικές συνθήκες για να φωλιάσει η αγάπη τους, αλλά…
Share
Νόμιζα πως πάταγα στα πόδια σου, μέχρι που τελικά είδα πως ήταν τα δικά μου..
Γράφει η Γεωργία Ντούνη Ως παιδιά, κάναμε όνειρα που μεγαλώνοντας γελούσαμε με αυτά. Όταν μεγαλώσαμε, ξανά κάναμε όνειρα, διαφορετικά, ίσως όχι τόσο αληθινά αλλά σίγουρα πιο ρεαλιστικά. Όνειρα πιο εφικτά,…
Share
Απο αλλού φερμένη..
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δεν ήταν ίδια με τις άλλες, όχι. Ήταν αλλιώτικη. Περίεργη. Αλλότροπη. Φώναζε από παντού. Ξεχώριζε στο πλήθος. Ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους, εκείνη ήταν η μία. Η…
Share
Οι σχέσεις στον καιρό των Social Media
Γράφει η Μαρία Αρφαρά Στο παρελθόν, οι άνθρωποι αναζητούσαν το άλλο τους μισό σε κλαμπ και καφετέριες. Ένα έντονο βλέμμα ήταν αρκετό για να δώσει στον άντρα το έναυσμα να…
Share
Γκρεμίστηκε ό,τι νιώσαμε..
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Προχθές έκανα μια βόλτα στην πόλη. Ο δρόμος με έβγαλε στο καφέ που είχαμε πάει. Εκεί που είχα έρθει να σε βρω. Εκεί που για λίγα…
Share
Οι πολυτιμότερες συζητήσεις, γινονται εκεί γύρω στις 3 τα ξημερώματα, που λέγονται τα “ανείπωτα”..
Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου Οι συζητήσεις που γίνονται εκεί περίπου στις τρεις η ώρα το πρωί με ανθρώπους που γνωρίζονται άπειρα χρόνια κι ανοίγουν οι καρδιές, επιτρέποντας στα στόματα να…
Share
Όταν κρατάς τις πληγές σφιχτά, πονάνε διπλά
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Καμιά φορά, εκείνον τον πόνο που κρύβεις μέσα σου, που σε αφήνει παγωμένο σε στιγμές που δεν το περιμένεις, που σου θολώνει το μυαλό και το…
Share
Το τέλος δεν ήρθε…. ακόμα.
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Κάθομαι απέναντι σου σαν ξένη. Με κοιτάς και το μυαλό μου χάνεται. Πόσα πράγματα θα’θελα να σου πω. Κι όμως, κάθε φορά που σε κοντεύω σιωπή.…
Share
