#justastoryteller

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Στέκεται ένα κορίτσι με ένα κόκκινο μπαλόνι απέναντί μου.  Με κοιτά με μάτια διάπλατα ανοιχτά και κάτι περιμένει.  Δεν ξέρω τι μα για κάποιον λόγο νιώθω…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Μια μέρα, μια μέρα σαν όλες τις άλλες, ανύποπτη και συνηθισμένη, μια μέρα που δεν θα προμηνύει τίποτα την συνέχεια, θα βρεις ένα σημείωμα στο γραφείο…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είναι μέρες που τα βήματά σου σε πάνε από μόνα τους σε κάποια ραντεβού που ποτέ δεν δόθηκαν. Είναι εκείνα τα ραντεβού με την αιώνια παρέα,…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Σ’αγαπάω θα πει σου παραδίδω τις αδυναμίες μου. Τις αφήνω μπροστά σου και δεν τις καλύπτω. Δεν τους φοράω καμία μάσκα. Δεν τις ομορφαίνω. Τις αφήνω…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Παιχνίδια μνήμης και λήθης, με μονομάχους το «μαζί» και το «για πάντα» σε φόντο μπλε, σχεδόν μαύρο, για να μην φαίνονται εκείνα που έγραψε ο χρόνος…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έχεις σκεφτεί ποιοι είναι οι άνθρωποί σου; Δεν εννοώ τους φίλους, τους κολλητούς ή τη σχέση σου. Μιλάω για εκείνους, τους άλλους. Εκείνους που δεν υπάρχουν…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Αν σου έλεγα πως μπορείς να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να παγώσεις την ζωή σου σε μια μόνη στιγμή, ποια θα ήταν; Αν μπορούσες να…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να παίξουμε ένα παιχνίδι, σου ψιθυρίζω. Ένα παιχνίδι από τα παλιά, εκείνα τα παιδικά. Ένα παιχνίδι αθώο, με κανόνες απλούς και κατανοητούς. Ένα παιχνίδι που…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Υπάρχει μια φράση, που στην προσωπική μου λίστα των απεχθών, άχρηστων και ενοχλητικών φράσεων, κρατάει την πρωτοκαθεδρία. Είναι εκείνη η παθητική, χαζοχαρούμενη αρλούμπα, που λέει πως…