CLASSICS

Γράφει η Λιάνα Δεν ξέρω τελικά τι θέλουν οι άνθρωποι. Δεν μπορώ να καταλάβω, μετά από τόσα χρόνια αναζήτησης αν υπάρχει κάτι που μπορεί να γεμίσει τη ψυχή τους. Θυμάμαι…

Γράφει η Βίλλυ Ζ. «Οι άνθρωποι είναι αυτοκαταστροφικοί και πλέονέκτες. Πάντα θέλουν περισσότερα. Αυτά είναι η βάση, τα αυτονοήτα βρε κορίτσι μου…». Κι έβαλες ξαφνικά τη μέρα μου, με το…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Όταν οι άνθρωποι θέλουν να σε κάνουν να πονάς μπορούν να το πετύχουν με πολλούς τρόπους! Και το καταφέρνουν. Και σε ρίχνουν. Και εσύ δυστυχείς και…

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Να ξαναγίνουμε παιδιά! Να βρούμε ότι έχουμε χάσει. Να θυμηθούμε ότι έχουμε ξεχάσει. Να μπούμε μέσα μας να συνδεθούμε με εκείνο το μέρος που κατοικεί η…

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σε αγαπώ, αλλά δε μπορώ να στο εκφράσω, γιατί ανήκεις αλλού και το εμπόδιο αυτό μου απαγορεύει να έχω το δικαίωμα να στο πω. Η αγάπη…

Γράφει η Ελένη Σάββα Εγώ θέλω να σε παίρνω απ’ το χέρι και να πηγαίνουμε στη θάλασσα. Στις 3 το πρωί, στις 7 το απόγευμα. Χωρίς γιατί, μα, και δεν.…

Γράφει η Τάνια Αναγνώστου. Αν ο σεβασμός διδασκόταν στα σχολεία πριν την αλφάβητο θα είχαν επιλυθεί πολλά προβλήματα. Τι να τα κάνουμε τα γράμματα και τις σπουδές αν μέσα μας…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Κι είπα να μην ξαναγράψω για σένα. Και να που επιστρέφω σαν το δολοφόνο στον τόπο του εγκλήματος. Ένα άτυπο έγκλημα που η ανάμνησή του επανέρχεται…