CLASSICS

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πάντα ανήσυχο πνεύμα, πάντα πνεύμα αντιλογίας, την στιγμή που θα άκουγα το “όχι” ή το “μη” έπρεπε οπωσδήποτε να το κάνω. Δεν μπορούσα να το ελέγξω,…

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Γιατί είναι τόσο περίπλοκοι οι άνθρωποι ρε γαμώτο; Μπορεί να μου πει κανείς γιατί τα κάνουμε όλα τόσο δύσκολα; Οι σχέσεις όλων των επιπέδων χαρακτηρίζονται από…

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Κάποτε ονειρευόμουνα να κατακτήσω τον κόσμο, να μπορέσω να πάω εκεί που ο άνθρωπος δεν πήγε ποτέ του, σε κάθε μέρος, κάθε χώρα καθε χωριό αυτού…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Δεν είμαι υπέρ του θυμού. Είναι ένα συναίσθημα αρνητικό και όλα τα αρνητικά τα πετάω. Αλλά είναι στιγμές που θυμώνω με τον εαυτό μου. Γιατί πάντα…

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Ποια ήταν η τελευταία φορά που υπενθύμισες στον εαυτό σου τη μοναδικότητά του; Ποια ήταν η τελευταία φορά που είπες στον εαυτό σου «Με αγαπάω». Όχι…

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Να έρχεσαι σε επαφή με εκείνο το απαλό σου κομμάτι! Ποια είναι η πρώτη σου αντίδραση στη θέα ενός μωρού; Όταν βλέπεις ένα λούτρινο αρκουδάκι; Όταν αντικρίζεις…

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου. Οραματίσου, λένε.. Κάτι τόσο απλό και όμως τόσο χαοτικό. Σε κάθε σκέψη βλέπεις τον αντίλαλο του μυαλού σου να θολώνει τα νερά. Αναγνωρίζεις πόσα είναι ικανός…

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη. Μαζί με τον Μάρτιο, ήρθε και η άνοιξη. Ήρθαν όμορφες, σαν καλοκαιρινές, ηλιόλουστες μέρες και ήδη το μυαλό μου είναι σε παραλίες, στενοσόκακα και αμμουδιές. Μουσική,…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Και να ‘σαι πάλι εδώ… Σε μια καλά κρυμμένη εποχή, που είχες θάψει βαθιά μέσα σου. Όλα τα σκοτάδια που είχες αφήσει πίσω, βρέθηκαν ξανά στο διάβα σου. Φοβάσαι.…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Είναι προνόμιο των λίγων αυτό το σπάνιο χαμόγελο. Είναι μια σκέψη ευχάριστη, που σου βγαίνει προς τα έξω και μπορείς να επικοινωνήσεις με τον κόσμο. Ένα…