CLASSICS

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου “Να εκτιμάς αυτούς που δεν κάλεσες και ήρθαν. Που έδιωξες αλλά έμειναν!” διάβασα κάπου κι είναι η μεγαλύτερη αλήθεια.. Εκείνοι που τους πληγώσες και σου ζήτησαν…

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Είχα ένα μικρό κουβάρι μέσα μου. Από όσα είχα λύσει, αυτό ακόμη παρέμενε εκεί. Ηταν το δικό σου. Είχα την αίσθηση ότι δεν είχα ακόμη δώσει…

Γράφει η Βίλλυ Ζ. Όταν ξαναανακαλύπτεις τον εαυτό σου, θυμάσαι τη δική σου μικρή μαγεία, που χάθηκε κάπου στις κοινωνικές συμβάσεις και στους ρόλους που μόνος σου ανέλαβες. Το όριο,…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Ναι υπάρχουν δυναμικές γυναίκες. Με αφορμή ένα προηγούμενο άρθρο μου παίρνω το θάρρος να σας απαντήσω. Να απαντήσω σε όλους αυτούς που γέλασαν ειρωνικά και θεώρησαν…

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Μια ζωή περίμενα αυτόν τον έναν, το άλλο μου μισό. Τον άντρα που ο λόγος του θα έχει μπέσα και οι πράξεις του τιμή. Όχι τον…

Γράφει η Ελένη Σάββα Καθόμουν σ’ένα παγκάκι, εκεί κοντά στη θάλασσα. Ήταν ησυχία κι η θάλασσα έμοιαζε απέραντη. Απόγευμα, γύρω στις έξι. Ο ήλιος ήταν ακόμη εκεί, μα στη θάλασσα…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Είπαν, είπαν, είπαν.. Ο κόσμος πάντα θα λέει μάτια μου, ακόμα κι όταν δεν ξέρει τίποτα. Ειδικά τότε, θα βρει, θα ανακατέψει, θα σκαλίσει. Είπαν αλλά…

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Πρόσωπα με θολωμένο μυαλό, παραμορφωμένο ζουν ανάμεσα μας, δίπλα μας άλλους τους καταλαβαίνουμε και άλλους όχι. Υπάρχουν κάποιοι που κρύβουν περίτεχνα το προσωπείο τους πίσω από…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μεγαλώνουμε. Και πολλοί από μας περνάμε φάσεις έντονης απομυθοποιησης ή και αυτοκριτικής, όχι ότι ήμασταν ποτέ τρελοί αιθεροβάμονες. Η παρούσα δεν αποτελεί εξαίρεση. Όχι εδώ τουλάχιστον……

Γράφει η Τάνια Αναγνώστου. Στην υγειά όλων όσων θα συμβούν από εδώ και πέρα. Στην υγειά όσων προκύψουν.. Μα πάνω απ’όλα στην υγειά της ζωής, που γνωρίζει καλύτερα απ’όλους να…