Γράφει η Ιωάννα Ντρε.
Ήρθες για λίγο. Σαν ένας απλός επισκέπτης που δεν είχε πώς αλλιώς να σκοτώσει την ώρα του και είπε να δεχτεί την πρόταση που του έκανε η πρώην του.
Εγώ ήθελα να σε δω. Εσύ ήθελες;
Εγώ σου έχω πει πως σε αγαπάω και ότι θα σε περιμένω για πάντα. Εσύ, γιατί ήρθες;
Εγώ σου είπα ότι δε θα πάψω να σε διεκδικώ ποτέ. Εσύ γιατί δε με σταματάς;
Εγώ σου είπα ότι είσαι δικός μου. Εσύ γιατί το δέχτηκες και με αγκάλιασες;
Με σκοτώνει η σιωπή σου αλλά αφήνει και μια μαγεία στον αέρα που ίσως να θέλω να το ζω στη φαντασία μου για να μη με πονέσει το ότι στην πραγματικότητα, δεν είσαι πια δικός μου, όπως ήσουν κάποτε. Γιατί κάποτε ήσουν εδώ. Μόνο εδώ. Τώρα ίσως να είσαι και αλλού. Δεν αντέχω να σκεφτώ ότι σε μοιράζομαι.
Γιατί δεν έρχεσαι μια φορά για λίγο αλλά να μείνεις για πολύ; Για την ακρίβεια θέλω να μείνεις για πάντα. Εσύ το θες; Αν δε το θες γιατί είσαι εδώ; Αλλά αν το θες γιατί δεν είσαι πάντα εδώ;
Αναπάντητα ερωτήματα που δε τολμάω καν να ρωτήσω από φόβο μη χάσω έστω και αυτόν τον λίγο χρόνο που έχω μαζί σου.
Παγιδεύτηκα σε μια αγάπη που παρέμεινε μια ψυχή να αγαπάει για δύο.. αλλά ως πότε;
