Γράφει η Ιωάννα Παυλίδου
Υπάρχουν πολλά «σ’ αγαπώ» που λέγονται, αλλά λίγα που αντέχουν. Λέξεις που βγαίνουν βιαστικά, φορτωμένες με εγωισμό, με φόβο, με ανασφάλειες. Όμως το δικό μου «σ’ αγαπώ» για σένα δεν ζητάει ανταλλάγματα. Δεν θέλει επιβεβαίωση, δεν περιμένει να το επιστρέψεις με τον ίδιο τρόπο. Είναι καθαρό, ωμό, αληθινό.
Σ’ αγαπώ όχι γιατί με κάνεις καλύτερο. Σ’ αγαπώ όχι γιατί μου λύνεις τα κενά μου. Σ’ αγαπώ γιατί σε βλέπω όπως είσαι, με τα φώτα και τις σκιάς σου, με τα λάθη και τις πληγές σου. Και παρ’ όλα αυτά, σε διαλέγω κάθε μέρα. Αυτό είναι το «σ’ αγαπώ χωρίς εγωισμό». Δεν προσπαθώ να σε αλλάξω, δεν σου ζητάω να γίνεις κάτι άλλο για μένα. Θέλω απλώς να είσαι εσύ.
Το ξέρω, οι περισσότεροι άνθρωποι λένε «σ’ αγαπώ» για να πάρουν πίσω ασφάλεια, προσοχή, πίστη. Εγώ δεν θέλω να σε φυλακίσω μέσα στις δικές μου ανάγκες. Θέλω να σε δω να γελάς, ακόμα κι αν το γέλιο σου μερικές φορές δεν θα είναι δίπλα μου. Θέλω να σε δω να πετάς, ακόμα κι αν δεν είμαι πάντα τα φτερά σου.
Γιατί η αγάπη που σε σέβεται δεν κρατάει αλυσίδες. Η αγάπη που αξίζει δεν φοβάται να χάσει. Είναι εκεί, σταθερή, δυνατή, χωρίς απαιτήσεις. Και το δικό μου «σ’ αγαπώ» θέλω να το θυμάσαι έτσι. Όχι σαν μια δήλωση για να καλύψω τον εγωισμό μου, αλλά σαν την πιο καθαρή αλήθεια που μπορώ να σου δώσω.
Αν με ρωτήσεις τι σημαίνει για μένα η αγάπη, η απάντηση είναι μία: να θέλω το καλύτερο για σένα, ακόμα κι αν δεν το βρεις σε μένα. Αυτό είναι το δικό μου «σ’ αγαπώ».
