Τις πληγές που σε γενούν ξανά να τις σέβεσαι.

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη

Τις πληγές που σε γενούν ξανά να τις σέβεσαι. Είναι ότι έχεις περάσει και τα έχεις καταφέρει περίφημα. Είναι τα σημάδια που σε έκαναν να ντρέπεσαι αλλά τώρα τα αγκαλιάζεις και είσαι υπερήφανη για αυτά.

Είναι εκείνες που σε έκαναν ότι είσαι σήμερα για αυτό πρέπει να τις σέβεσαι και να τις αγαπάς.

Να τις σέβεσαι γιατί η ζωή δεν είναι εύκολη και σου το απέδειξαν με το χειρότερο τρόπο αλλά επίσης σου έδειξαν ότι μπορείς να τα καταφέρεις εάν παλέψεις σκληρά.

Να τις αγαπάς διότι δεν θα σε αφήσουν ποτέ, θα είναι πάντα εκεί να σου υπενθυμίζουν το δρόμο που ακολούθησες για να φτάσεις εκεί που είσαι σήμερα.

Αυτές οι πληγές σηματοδοτούν κάθε καινούργια γέννηση που νιώθεις όταν τις κοιτάς.

Post Views: 625
Total
0
Shares
Share 0
Tweet 0
Pin it 0
Σχετικά Άρθρα

Ονομάζομαι Αντωνάκη Ειρήνη και είμαι φοιτήτρια στο τμήμα κοινωνιολογίας.Είμαι 19 χρονών.Ήταν η πρώτη μου επιλογή διότι θεωρώ ότι είναι μια σπουδαία επιστήμη.Κατάγομαι απο τη Κρήτη όπου και κατοικώ.Ανέκαθεν μου άρεσε να γράφω και ιδιαίτερα τη χρονιά των πανελληνίων συνηδειτοποιήσα μέσα απο το μάθημα της έκθεσης ότι μπορώ να εκφράζομα και ίσως λίγο να επαναστατώ! Σαν άτομο δεν είμαι πολύ αισιόδοξο πράγμα που θεωρώ ότι είναι ένα αρνητικό μου στοιχείο.Επίσης είμαι πολύ αγχώδης!!!Επιπλέον απο δραστηριότητες που μου αρέσει να ασχολούμαι είναι οι κρητικοί χοροί κα η σκοποβολή.Μου αρέσουν και τα δύο πολύ .Σε αυτό το σημείο θέλω να τονίσω ότι η σκοποβολή είναι καθαρά μόνο για αθλητικούς σκοπούς (στη Κρήτη δυστυχώς το έχουμε παρερμηνεύσει αυτό) Επίσης είμαι λάτρης των βιβλίων..Νομίζω περιέγραψα τον ευατό μου όσο καλύτερα μπορούσα.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα