Γράφει ο Χρήστος Αλεξίου
Άκου με καλά, κορίτσι μου, γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από αυτή τη στιγμή που, μέσα σε μια αγκαλιά, όλα τα “να προσέχεις” γίνονται απλώς αέριες σκέψεις. Όταν είμαστε μαζί, δεν μετριέται κάθε λέξη προειδοποίησης – η παρουσία σου, η ζωντάνια σου, όλα αυτά απλώς σβήνουν.
Θυμάμαι εκείνες τις στιγμές που ο κόσμος γύρω μας γέμιζε από φόβους και ανησυχίες. Τα “να προσέχεις” κυλούσαν σαν αέρας από κάθε πλευρά, σαν να υπήρχε μια αόρατη ετικέτα που έγραφε “μόνο για τους αδύναμους”. Αλλά όταν σε κρατάω στην αγκαλιά μου, όλα αυτά τα “να προσέχεις” χάνονται. Είναι σαν να υπάρξει μια παύση, μια στιγμή όπου ο χρόνος σταματά και όλα γίνονται δυνατότερα, πιο αληθινά.
Σε αυτή την αγκαλιά, δεν υπάρχει χώρος για επιφυλάξεις ή φόβους. Το σώμα σου και το δικό μου έρχονται σε επαφή και η αίσθηση αυτή, τόσο ζεστή και ανεπιτήδευτη, μας υπενθυμίζει ότι όταν είμαστε μαζί, ο κόσμος γύρω μας μπορεί να σβήσει. Κάθε σου αναπνοή, κάθε πάθος που ξεχύνεται από το βλέμμα σου, λέει ότι η ασφάλεια και η αυτοπεποίθηση δεν είναι ποτέ φθαρτές, αλλά ζωντανές και ανεξίτηλες.
Δεν χρειάζεται να μετρούν οι λέξεις “πρόσεχε” και “είμαι εδώ για σένα”. Όταν τα σώματά μας ενώνουν ταχύτητα και αληθινή αυθεντικότητα, όλα τα υπόλοιπα μένουν πίσω. Δεν παίζουμε παιχνίδι με συναισθήματα, ούτε σκέφτομαι αν θα φύγεις ή θα μείνεις – γιατί ξέρω πως αυτή η στιγμή, αυτή η αγκαλιά, είναι ο μόνος χρόνος που έχει σημασία.
Όταν σε κρατάω, νιώθω πως κάθε αναστροφή, κάθε μικρό “μην το λες” γίνεται αδιάφορο. Η αγάπη μας δεν χρειάζεται προειδοποιήσεις – χρειάζεται απλώς να νιώσεις τη ζωντάνια, το πάθος, και την αληθινή παρουσία του άλλου.
Κοίτα με στα μάτια, κορίτσι μου. Σε αυτήν τη στιγμή, όταν όλα τα “να προσέχεις” γίνονται αχρεία, καταλαβαίνω πως η πραγματική μας δύναμη είναι στο να ζούμε αληθινά – χωρίς φόβο, χωρίς κρασίματα. Σε μια αγκαλιά, όλα γίνονται πιο καθαρά, πιο δυνατά. Και αυτό, αγαπημένε μου, είναι ο αληθινός έρωτας.
