Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου
Μου λείπεις.
Μου λείπει το κομμάτι του εαυτού σου που με έκανε να θέλω να πετάξω στα σύννεφα. Που ήθελα να είσαι εδώ κάθε λεπτό, κάθε στιγμή.
Μου λείπεις ρε γαμώτο και όλοι μου είναι τόσο αδιάφοροι.
Τί να το κάνω το μεγαλείο της καρδιάς τους, όταν σε εσένα είδα ένα θαύμα; Και εσύ ούτε ένα νεύμα..
Πάντα σιωπή.
Η πανσέληνος θα φταίει.
Αύριο θα μου περάσει η απουσία σου, η αδιαφορία σου. Με κοιτούσες με ένα βλέμμα αδιάφορο και εγώ κυνηγούσα σε εσένα το υπέροχο.
Θα ξημερώσει νέα ημέρα και όλα ξανά θα βρουν τον ρυθμό τους.
Μου λείπεις πολύ, αφόρητα, αβάσταχτα.
Μου λείπει ένας άνθρωπος που ποτέ μου δεν τον είχα.
Αλλά δεν καταλαβαίνεις.
Μου λείπεις ως ύπαρξη, ως προσωπικότητα, ως όλα αυτά που είδα πως είσαι!
Αυτά μου λείπουν. Εσύ μου λείπεις.
